ช่วยบอกบิดาของข้าว่า ว่าลูกสาวอย่างข้าอกตัญญู ขอให้ท่านพ่อท่านแม่สุขกายสบายใจ อย่าได้เสียใจเรื่องของข้า”
วิญญาณของสะใภ้ชิวคุกเข่าลงและคำนับเซี่ยเฉียวอย่างจริงจัง
“ตกลง ในเมื่อเจ้ายืนยันที่จะทำเช่นนี้ ข้าก็จะไปจัดการให้เจ้า” เซี่ยเฉียวครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะเอ่ย
สะใภ้ชิวรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย
เหตุผลที่เซี่ยเฉียวพูดถึงบิดามารดาของสะใภ้ชิวก็เพื่อที่จะบอกนางว่ากฎของโลกใบนี้เป็นเช่นนี้ พวกเขาจะติดค้างซึ่งกันและกัน และไม่มีใครสามารถชดใช้ให้กันได้สำเร็จ
หากนางสามารถเข้าใจได้ก็ควรที่จะไปเกิดใหม่เสียดีๆ ย่อมดีกว่าการเป็นวิญญาณเช่นนี้แน่ๆ
นางยังเป็นวิญญาณที่โง่เขลาถึงขนาดเข้าไปในสำนักศึกษาอีกด้วย
ถ้าปล่อยให้นางล่องลอยไปตามอำเภอใจก็คงจะจบเห่ในไม่ช้าก็เร็ว
เซี่ยเฉียวเก็บวิญญาณของนางเอาไว้ชั่วคราว
รอให้นางได้พบกับอาจารย์ชิวอีกครั้งและพูดคุยเรื่องนี้กับเขาก่อน จากนั้นจึงค่อยหาอาวุธวิเศษจำพวกจี้หยกมาผนึกนางไว้ข้างใน แล้วให้โจวไคอวิ๋นพกติดตัวไว้
ระหว่างแม่และลูกมีความเชื่อมโยงกัน เมื่อโจวไคอวิ๋นหล่อเลี้ยงหยกก็เหมือนหล่อเลี้ยงนาง ถ้าโจวไคอวิ๋นตกอยู่ในอันตรายจริงๆ วิญญาณที่อยู่ในอาวุธวิเศษนี้ก็พอจะสามารถทำอะไรได้บ้าง
เพียงแต่สิบปีนั้นนานนัก และโอกาสที่จะเกิดเรื่องไม่คาดฝันในอนาคตก็ค่อนข้างสูงเช่นกัน
เช่นถ้าหากโจวไคอวิ๋นเดินทางผิด หยกที่เขาหล่อเลี้ยงก็จะมีความชั่วร้ายเล็กน้อย ซึ่งไม่เป็นผลดีต่อสะใภ้ชิว
