ป ถึงอย่างไร…สุขภาพของข้าก็ไม่ดี ถ้ามันนานเกินไป บางทีข้าอาจจะตายไปก่อน แล้วความปรารถนาของเจ้าก็จะยังทำไม่สำเร็จ”
“เจ้าไม่เหมือนกับที่ข้าคิดไว้เลย” สะใภ้ชิวฟังจบก็มึนงงเล็กน้อย
นางนึกว่าแม่นางเซี่ยจะเป็นคนหยาบคายเหมือนพวกโจรหรือไม่ก็เหมือนคำเล่าลือพวกนั้นที่ว่านางอ่อนโอนจนขี้ขลาดอ่อนแอ
แต่ตอนนี้น้ำเสียงของนางเย็นชา สีหน้าของนางก็เย็นชา เนิบช้าและสงบนิ่ง
คำพูดของนางเนิบช้าก็จริง แต่ท่าทีของนางไม่ได้อ่อนเลยแม้แต่น้อย
เซี่ยเฉียวหยิบขวดกระเบื้องเล็กๆ ใบหนึ่งออกมา “ถ้าเจ้าไม่มีความปรารถนา ข้าก็จะเก็บวิญญาณของเจ้าล่ะ”
หัวใจของสะใภ้ชิวเต้นแรงพลางโบกมือปฏิเสธอย่างรวดเร็ว “ข้าแขวนคอตัวเอง ก่อนที่ข้าจะตาย…ก็คิดถึงเรื่องต่างๆ และทิ้งจดหมายไว้ให้ท่านบิดามารดาและลูกชายของข้าแล้ว”
“แต่เจ้าก็ยังไม่พอใจ” เซี่ยเฉียวเอ่ย
“ใช่ ข้าเป็นคนที่สนใจเรื่องชื่อเสียงมาโดยตลอดตั้งแต่ยังเป็นเด็ก เวลาที่ข้าสอนลูกชายก็หวังว่าเขาจะเป็นคนซื่อตรงเช่นกัน แต่ข้ากลับไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งข้าจะตายอย่างคนที่มีความผิดติดตัว” สะใภ้ชิวเอ่ย
“ข้าไม่สามารถช่วยเจ้าได้ในเรื่องนี้ ความผิดของเจ้าเป็นไปตามคำตัดสินของฮ่องเต้และกฎหมาย ต่อให้ข้าใช้เส้นสายเพื่อคืนความบริสุทธิ์ให้เจ้า ในสายตาของคนทั้งโลกเจ้าก็ยังเป็นคนตระกูลโจวอยู่ดี และยังเป็นคนที่มีความผิดติดตัว” เซี่ยเฉียวตรงไปตรงมาอย่างยิ่ง
นางจะไม่รับปากในเรื่องที่ทำไม่ได้
“ข้าเข้
