าใจว่าความบริสุทธิ์ที่ข้าต้องการได้ถูกคนชั่วร้ายเหล่านั้นในตระกูลโจวทำลายไปแล้ว ข้าเลือกที่จะแต่งงานเข้าตระกูลโจว…ด้วยตัวเอง ข้ายอมรับ” สะใภ้ชิวพยักหน้า มุมปากของนางแสดงความผิดหวังออกมาเล็กน้อย
เซี่ยเฉียวมองออกไปนอกหน้าต่างรถม้า นางไม่ได้รีบร้อน แค่รอนิ่งๆ
บนถนนมีชีวิตชีวาไม้น้อย มีเสียงตะโกนโห่ร้องไปทุกที่ และก็มี…วิญญาณลอยไปลอยมาอยู่รอบๆ
มีวิญญาณมากมายที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขาตายไปแล้ว และใช้ชีวิตราวกับว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่
“ถ้าเจ้าต้องการอยู่เคียงข้างลูกชายของเจ้าตลอดไปก็สามารถทำได้ แต่มนุษย์ก็มีกฎของมนุษย์ วิญญาณก็มีกฎของวิญญาณ เจ้าลองดูวิญญาณพวกนั้นที่ยังยึดติดไม่ยอมไปไหน ลูกหลานของพวกเขาก็ไม่ได้มีชีวิตที่ราบรื่นนัก” น้ำเสียงของเซี่ยเฉียวไพเราะ “แม้เจ้าจะอยากอยู่บนโลกใบนี้ต่อไป ทางที่ดีที่สุดก็ควรไปอยู่ไกลๆ หน่อย จริงสิ เจ้ายังต้องจัดการกับอารมณ์ของตัวเองให้ดี อย่าได้กลายเป็นวิญญาณแค้นไป วิญญาณแค้นที่ไม่ได้ทำบาปทำชั่วก็ยังดีอยู่ ถ้าหากเจ้าทำบาปย่อมต้องได้รับผลกรรมแน่นอน” เซี่ยเฉียวเอ่ยสบายๆ ด้วยคิดว่าเป็นการคุยเล่นเรื่อยเปื่อย
แต่เมื่อสะใภ้ชิวได้ยินเช่นนั้นสีหน้าของนางก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
นางไม่อยากจากไปจริงๆ อยากจะอยู่ดูลูกชายของนาง
หลังจากที่นางตายไปแล้วก็มารู้สึกเสียใจภายหลัง
