ี้ออกจะใหญ่โตไปหน่อย ไม่ค่อยจะเหมือนการกระทำของอาจารย์ชิวเท่าไรนัก”
ถ้าสำนักศึกษาต้องการจะยั่วยุให้ทั้งสองเรือนแข่งขันกันก็ยังมีวิธีตั้งมากมาย
ไม่จำเป็นที่จะต้องใช้นางเป็นหมากเลย
“เจ้ารู้สึกว่าข้าอยากจะให้คนตระกูลเซี่ยตายใช่หรือไม่” อาจารย์ชิวยิ้มหยัน
เซี่ยเฉียวไม่ได้คิดเช่นนั้น “อาจารย์ไม่ได้เป็นคนเช่นนั้น”
“ทันทีที่ตระกูลโจวเกิดเรื่องขึ้นมา ใครบ้างที่จะไม่คิดว่าข้าจะไม่ยอมเลิกราหากไม่เห็นตระกูลเซี่ยของเจ้าตายตกตามไป ถ้าข้าไม่ทำอะไรเลยสักอย่าง ข้าก็ไม่มีหน้าไปอธิบายกับภรรยาและคนในครอบครัวข้าได้ แต่ถ้าข้าทำเรื่องชั่วร้ายลงไป ตระกูลชิวของข้าก็จะกลายเป็นพวกที่ไม่รู้จักแยกแยะถูกผิด!”
“วิธีนี้ดีที่สุดแล้ว ข้าทำร้ายเจ้าครั้งนี้ ไม่ได้ติดค้างน้ำใจเจ้า แต่เป็นความรู้สึกผิดชอบชั่วดี” อาจารย์ชิวพ่นลมหายใจ
เขาโศกเศร้าเพราะลูกสาวคนเล็กสุดที่รักของเขาจากไปแล้ว
แต่เขาเองก็รู้ว่าตระกูลโจวมีความผิด ตระกูลเซี่ยนั้นทำถูกต้องแล้ว
กระทั่งหากกลายเป็นเขาเองที่รู้เรื่องของตระกูลโจว เขาก็จะล้างแค้นให้กว่าร้อยชีวิตโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
แต่บนโลกใบนี้มิได้มีแต่ความดีและความชั่วเท่านั้น
เขาต้องลงมือเท่านั้นจึงจะทำให้ภรรยาและลูกๆ ของเขาวางความเกลียดชังที่มีต่อตระกูลเซี่ยลง และระบายความอัดอั้นตันใจออกมาได้
