ืบคดีนี้เพื่อความยุติธรรม แต่ในใจเขาก็ยังอดรู้สึกหดหู่ไม่ได้อยู่ดี
“ท่านอาจารย์ ข้าและพี่ชายใหญ่ไม่ได้ทำผิดต่อใครทั้งนั้น” เซี่ยเฉียวเอ่ยอย่างเคร่งขรึม
“แม่นางเซี่ย ข้าเองก็ไม่ใช่คนที่ไม่ตรงไปตรงมา คดีตระกูลโจวนี้ใครได้ยินก็ต้องหวาดกลัว พี่ชายของเจ้าทวงความยุติธรรมให้ตั้งหลายชีวิตเช่นนั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว เพียงแต่นอกจากกฎหมายแล้วก็ยังมีเรื่องของน้ำใจด้วย ในตระกูลโจวก็มีผู้บริสุทธิ์อยู่ด้วย สิ่งที่อาจารย์ชิวทำลงไปนั้นก็ใช่ว่าจะเข้าใจไม่ได้” อาจารย์หลี่ว์ผู้เฒ่าถอนหายใจก่อนจะเอ่ย “อาจารย์ชิวมีบุตรชายหลายคน แต่มีบุตรสาวอยู่เพียงคนเดียวเท่านั้น เขายังอบรมสั่งสอนนางอย่างเคร่งครัดอย่างยิ่ง เขาเลี้ยงจนแม่นางชิวผู้นี้รู้จักแยกแยะถูกผิด มีเมตตา และมีความเป็นธรรม จนไม่อาจทนความไม่ถูกต้องแม้เพียงเล็กน้อยได้”
และเพราะความบริสุทธิ์อันสูงส่งนี่เองที่ทำให้นางโกรธและตัดสินใจเด็ดขาดเช่นนี้หลังจากได้รู้เรื่องของตระกูลโจว
ตระกูลชิวมีชื่อเสียงที่ดีมาตลอด อันที่จริงการจะให้ตระกูลโจวหย่าขาดเพื่อช่วยลูกสาวของเขาก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้
น่าเสียดายที่แม่นางชิวผู้นี้รู้สึกว่าหากต่อไปนางต้องถูกผู้อื่นคอยวิพากษ์วิจารณ์อยู่เสมอไม่สู้นางจากไปเลยตอนนี้จะดีกว่า
เซี่ยเฉียวนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง “หากการริบถั่วเงินของข้าครั้งนี้หรือการให้ข้าย้ายไปอยู่ที่เรือนหมู่ตันจะทำให้อาจารย์ชิวรู้สึกดีขึ้นมาได้บ้าง ก็…ตามใจเขา
