ตอนที่ 415 หมื่นทองคำเพื่อขอบคุณ / ตอนที่ 416 ไม่มีวาสนาต่อกัน
ตอนที่ 415 หมื่นทองคำเพื่อขอบคุณ
เมื่อเขาพูดเช่นนี้ พระชายาก็ได้แต่เก็บความขุ่นเคืองเอาไว้ในใจไม่อาจโทษอะไรเขาได้อีก
ของสิ่งนี้ถูกมอบให้กับลูกชายของนาง แต่ลูกชายของนางจงใจซ่อนมันไว้เอง และลูกชายอนุคนนี้ก็น่าสงสารและไร้ความผิดเช่นนี้ นางจึงไม่รู้ว่าจะเอาความโกรธของนางไปลงไว้ที่ไหนดี
“สิ่งที่เจ้าพูดเป็นความจริง?” หนิงเป่ยอ๋องถามด้วยน้ำเสียงสงบ
“ลูกขอสาบาน หากลูกมีเจตนาคิดร้ายต่อน้องรองก็ขอให้ลูกตายอย่างไม่มีชิ้นดี!” จ้าวซวีจือรีบคุกเข่ายกมือสาบานทันที
ทันทีที่เขาเงยหน้าขึ้นมาพวกเขาก็เห็นว่าบนใบหน้าของเขายังมีคราบน้ำตา ดวงตาทั้งสองแดงก่ำ
หนิงเป่ยอ๋องถอนหายใจก่อนจะเอ่ย “ช่างเถอะ ในเมื่อเจ้าไม่มีเจตนาทำร้ายเขา พ่อก็จะไม่หาความเจ้าอีก แต่ต่อไปเจ้าอย่าได้ทำเช่นนี้อีก หลังจากเจ้ากลับไปแล้วก็ให้นั่งสมาธิ และคัดลอกบทที่เจ็ดของตำราแบบอย่างที่ดีของสังคมไปร้อยจบ”
จ้าวซวีจือรับตอบรับทันทีโดยไม่มีอาการไม่พอใจเลยแม้แต่น้อย
บทที่เจ็ดของตำราแบบอย่างที่ดีของสังคมเป็นเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง
“ไปเถอะ” หนิงเป่ยอ๋องเอ่ย
จ้าวซวีจือรีบโขกศีรษะและทูลลาจากไปทันที
ศีรษะของเขากระแทกกับพื้นครั้งแล้วครั้งเล่าราวกับจะแสดงถึงความบริสุทธิ์ใจของตนเองกระนั้น
พระชายาเองก็ไม่ใช่คนที่ไม่สามารถอภัยให้คนได้เช่นนั้น เพียงแต่เขาไม่ระวังจนทำร้ายล
