ปาก เปลวไฟเต้นไปตามกระบี่ไม้ท้อดูแปลกประหลาดยิ่งนัก
นักพรตท่องคาถาที่หนิงเป่ยอ๋องเองก็ฟังไม่เข้าใจต่อไปไม่หยุด เขาได้ยินเพียงเสียง ‘ไป’ หลายครั้งเท่านั้น แต่ทุกครั้งที่มีลมประหลาดพัดมาเปลวเพลิงก็ดับลง
ความเร็วของนักพรตเฒ่ายิ่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ น้ำเสียงของเขาก็ยิ่งต่ำลง กระดิ่งในมือก็ส่งเสียงดังราวกับเป็นคาถาสาปเร่งความตายทำให้ทุกคนรู้สึกตื่นเต้นตามไปด้วย
ตึง เสียงหนึ่งดังขึ้น ลมแรงสายหนึ่งพัดมาทำให้โต๊ะที่มีสิ่งของทำพิธีวางอยู่นั้นพลิกล้มไปในทันใด!
นักพรตเฒ่าก็ล้มลงและกระอักเลือดออกมาทันทีเช่นกัน!
“แย่แล้ว แย่แล้ว! คุณชายน้อย คุณชายหายใจไม่ออกแล้ว” สาวใช้ที่อยู่ในห้องร้องตะโกนโวยวาย
สีหน้าของหนิงเป่ยอ๋องซีดเผือดลงไปทันทีที่เขาก่อนจะรีบวิ่งไปอย่างรวดเร็ว พ่อบ้านที่คอยสังเกตการณ์อยู่ตลอดเวลาก็แอบเข้าไปในห้องขณะที่พวกเขาอยู่ในความสับสนวุ่นวาย
สามีภรรยาทั้งสองเห็นลูกชายของตนเองร้องครวญครางพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงด้วยความเจ็บปวด หยาดเหงื่อหยดผุดพรายบนใบหน้าสะอาด และริมฝีปากที่แห้งผากก็หอบหนัก แต่ละครั้งที่หอบหายใจล้วนลำบากหนักหน่วง!
มันเป็นอย่างนี้ไปได้อย่างไร!
ตอนที่ 406 เขาหุนหันพลันแล่นไปแล้ว
สีหน้าเป่ยหนิงอ๋องมืดมน เขาจับมือของลูกชายเอาไว้แต่กลับรู้สึกว่าทำอะไรไม่ได้เลย
หมอไร้ประโยชน์ นักพรต…ก็ไร้ประโยชน์เช่นกัน!
“นี่มันเกิดอะไรกันขึ้นแน่ เหตุใดท่านทำพิธีแล้วแต่ลูกข้ายังเป็นเช่นนี้ไปได้
