ตอนที่ 395 ล้มแล้วสิ / ตอนที่ 396 แปดอักษรไม่ถูกกัน
ตอนที่ 395 ล้มแล้วสิ
จย่าฮ่วนลูบศีรษะของนางเบาๆ แล้วมองเซี่ยเฉียวด้วยสายตาแฝงแววเจ้าเล่ห์เล็กน้อย “น้องหญิง เจ้าดูสิว่าข้าไม่มีอะไรติดมือเลย เจ้ามีเงินออกอย่างนี้ก็ให้อะไรข้าหน่อยไหม ต่อไปข้าออกไปไหนมาไหนจะได้มีหน้ามีตา”
ทำให้ใครมีหน้ามีตาเล่า แน่นอนว่าต้องเป็นเซี่ยผิงกั่งน่ะสิ!
“ไม่จำเป็นหรอก พี่หญิงก็หน้าใหญ่พอแล้วล่ะ” เซี่ยเฉียวเอ่ย
จย่าฮ่วนได้ยินเช่นนั้นก็กระทืบเท้าด้วยความไม่พอใจทันที “เมื่อวานพี่ชายเจ้ารังแกข้า วันนี้เจ้าก็ดูถูกข้าใช่หรือไม่ ถึงอย่างไรครอบครัวของพวกเราก็เป็นญาติกัน เจ้าทำอย่างนี้ได้หรือ ตระหนี่ขี้เหนียวขนาดนี้!”
นางมักจะไปหาอาหญิงของนางบ่อยๆ!
ก่อนหน้านี้ที่บ้านอาหญิงมีแต่ของดีๆ มากมาย!
นางได้ยินมาว่าเซี่ยซีเป็นคนส่งไปให้!
“น้องซีเอ๋อร์ยังใจกว้างกว่าเจ้าเสียอีก เจ้าก็อายุไม่น้อยแล้ว เหตุใดจึงไม่รู้ความเท่าซีเอ๋อร์? เจ้าใช้ชีวิตเหมือนกับคนขี้เหนียวแบบนี้ ต่อจะมีอนาคตได้อย่างไร” จย่าฮ่วนสั่งสอนนางอย่างมั่นอกมั่นใจราวกับว่าเวลานี้นางได้เป็นภรรยาของเซี่ยผิงกั่งแล้วกระนั้น
เซี่ยเฉียวได้ยินแล้วก็อดยิ้มไม่ได้
แม่นางผู้นี้กลับทำตัวเป็นคนในมองไม่เห็นคนนอก ศีรษะนางถูกกระแทกจนกลายเป็นเช่นนี้ไปแล้ว ทั้งยังแข็งแรงมีชีวิตชีวาเสียขนาดนี้
“เป็นคนขี้เหนียวไม่เลวหรอก หากเจ้าคิดว่าข้าตระหนี่ก็อย่าไปเลย” เซี่ยเฉียวเอ่ยแล้วก็ลดม่
