็รู้สึกทันทีว่าก่อนหน้านี้พวกเขาคิดน้อยไปหน่อย
ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าเซี่ยหนิวซานเป็นคนกตัญญูรู้คุณจะต้องดูแลพวกเขาไปตลอดชีวิตแน่ๆ แต่นึกไม่ถึงเลยว่านิสัยของเขาจะเหมือนฝนฟ้าในหน้าร้อนที่คิดจะมาก็มา
ความสัมพันธ์ของพวกเขาก่อนหน้านี้ตื้นเขินเกินไปหน่อย
เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัวนี้ หากอยากสานสัมพันธ์กันก็จะต้องมีสายเลือดหรือสายสัมพันธ์ที่ต่อเนื่อง!
เมื่อหญิงชราได้ฟังคำพูดของลูกชายทั้งสองก็รู้สึกจิตใจสงบขึ้น
สิ่งที่ลูกชายของนางพูดนั้นถูกต้อง ถึงอย่างไรนังหนูเซี่ยเฉียวก็เป็นผู้หญิง แค่ให้นางแต่งออกไปก็ได้แล้ว
ส่วนเซี่ยผิงกั่ง…
เด็กคนนั้นดุไปหน่อย แต่เขายังไม่มีภรรยาสักคนมาคอยดูแล หากพวกนางหาคนที่จะค่อยเกลี้ยกล่อมเขาได้มาแต่งกับเขา เมื่อร่วมเรียงเคียงหมอนกันแล้วความสัมพันธ์ของสองครอบครัวก็จะกลับมาดีเหมือนเมื่อก่อน
“เจ้ารองกับหลูซื่อก็หย่ากันแล้ว ด้วยนิสัยอย่างเขานั้นจะต้องแต่งใครเข้าบ้านอีกแน่ หากแต่งกับคนอื่นข้าก็ไม่วางใจ…” หญิงชรานึกไปถึงเซี่ยหนิวซาน
“ข้าก็ลืมเขาไปเลย” เซี่ยหมั่งซานชะงักไปเล็กน้อย “น้องรองนี่ก็ปล่อยไม่ได้เลยจริงๆ หลูซื่อดีออกขนาดนั้น?”
เมื่อเขาคิดได้เช่นนั้นก็รู้สึกว่าเรื่องในบ้านของน้องรองนี่ก็ยังมีเรื่องที่ต้องทำอีก!
ต้องโทษที่เจ้าเด็กนั้นไม่รู้ความ ต้องให้พวกเขาสองพี่น้องเหน็ดเหนื่อยช่วยคิดแทน!
เซี่ยหมั่งซานจึงรีบให้สะใภ้จย่าไปเชิญคนมาจากบ้านบิดามารดาของนาง
ยาม
