เซี่ยเฉียวพึมพำเบาๆ เมื่อเห็นท่าทางเช่นนั้นของเขา
“เจ้าบอกว่าดีนั่นจะต้องดีจริงๆ แน่” เซี่ยผิงกั่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก็พยักหน้าแล้วจากไปอย่างวางใจ
ตอนที่หลูซื่อยังอยู่ น้อยมากที่เซี่ยเฉียวจะเป็นฝ่ายทักทายนางก่อนและยังไม่เคยชมนางเลย ดวงตาคู่นี้ของนางมองเห็นคนตายได้และมองคนได้อย่างแม่นยำ
เซี่ยเฉียวกลับจวน
เนื่องจากเป็นปีใหม่เซี่ยผิงกั่งเองก็ได้หยุดพักในเวลานี้
ตระกูลเซี่ยไม่ครึกครื้น เซี่ยผิงกั่งเอาแต่เล่นอาวุธของตอนเองอยู่ในเรือน อีกทั้งอาวุธที่ดีที่สุดของเขาก็ถูกขายออกไปแล้ว ตอนนี้เขากำลังฝึกดาบใหญ่ด้วยสีหน้ารังเกียจ ในเรือนเขาเหลือบ่าวรับใช้ที่ใจกล้าไว้คอยปรนนิบัติเขาคนเดียวเท่านั้น คนอื่นๆ ต่างก็หลบออกไปหมดแล้ว
ทางฝั่งเซี่ยเฉียวยิ่งเงียบสงบกว่า
นางพูดจริงทำจริง เวลานี้นางหาไม้ชั้นดีมาได้แล้วหนึ่งชิ้น นำเครื่องไม้เครื่องมือของนางออกมา และเริ่มลงมือแกะสลักอย่างระมัดระวัง
มันคือเตาไฟใหญ่และค้อนอันใหญ่
เซี่ยเฉียวคิดถึงวิญญาณแค้นก็ยิ่งรู้สึกว่าเขาน่าสงสาร นางคิดไปคิดมาแล้วจึงแกะสลักลวดลายเหมือนจริงมากลงบนค้อนใหญ่อันนั้น มันจึงดูดีมากขึ้น
นางยังไม่ต้องรีบร้อนเผาของพวกนี้ไปให้เขา หลังจากที่วิญญาณแค้นได้รับไปแล้ว นางก็คงไม่กล้าที่จะปล่อยเขาออกมาง่ายๆ จะต้องกำจัดความแค้นของเขาไปเสียก่อน
ตอนที่ 378 อย่าโกรธข้านักเลย
หลังจากที่เซี่ยเฉียวแกะสลักเสร็จแล้ว เซี่ยเฉียวก็นำมันไปวางไว้ที่หอส่องชะตา
ห