ท่านว่ามาเลย…”
“จะต้องเป็นคนใจกล้า พวกขี้ขลาดเวลาเห็นงูหนอนหนูมดแล้วตกใจจนจะตายแบบนี้ไม่เอา!” เซี่ยผิงกั่งเสียงดังขึ้นมา “นี่คือเงื่อนไขเบื้องต้น รองมาคือเรื่องนิสัยใจคอ คิดจะมีอนุหรือบ่าวรับใช้ข้างห้องก็ได้อยู่ แต่ว่าจะต้องรอให้นางตายไปก่อนเท่านั้น จะต้องมีความซื่อสัตย์”
“…” แม่สื่อคิดว่าพวกนางได้ยินผิด
รอให้คุณหนูใหญ่คนนี้ตายไปก่อนค่อยว่ากัน?!
จริงสิ พวกนางเคยได้ยินมาก่อนจริงๆ ว่าคุณหนูใหญ่คนนี้อายุสั้น
แต่ไม่ว่านางจะอายุสั้นสักแค่ไหนก็ยังอยู่มาได้จนถึงทุกวันนี้ หากเผื่อว่าแม่นางคนนี้ใช้เงินเก่ง แล้วยังให้กำเนิดลูกไม่ได้อีก เช่นนั้นแล้วชีวิตคนคนนั้นจะไม่จบสิ้นไปเลยหรือ
“เงื่อนไขของครอบครัวเราไม่สูง ภูมิหลังไม่สำคัญ พรสวรรค์…ก็ไม่สำคัญหรอก ขอแค่สุขภาพดี ให้กำเนิดลูกได้ก็พอ” เซี่ยผิงกั่งยังรู้สึกว่าตนเองเสียเปรียบกระนั้น
เวลานี้แม่สื่อทั้งหลายต่างก็ยิ้มไม่ออกแล้ว
การมีเงื่อนไขในการแต่งภรรยาถือว่าเป็นเรื่องปกติ
เงื่อนไขของตระกูลเซี่ยเองก็ไม่ได้นับว่าสูงอะไร แต่เมื่อใต้เท้าเซี่ยน้อยคนนี้พูดออกมากลับต่างออกไปทันที
แม่สื่อพวกนี้มาเร็วเท่าไรก็กลับไปอย่างรวดเร็วเท่านั้น
เซี่ยผิงกั่งรู้สึกโกรธมาก
เมื่อเขาไปถึงเรือนของเซี่ยเฉียวแล้วได้เห็นว่า นางเล่นไม้อยู่ในมือและยังมีอารมณ์แกะสลักหุ่นไม้ เขาก็ยิ่งรู้สึกทอดถอนใจ “เจ้าไม่สนใจสักหน่อยหรือ ไม่ใช่ว่าตระกูลฟัง ตระกูลเฝิง และตระกูลเมิ่งส่งเทียบ
