นไปเถอะ!” เซี่ยผิงกั่งเกรี้ยวกราดดุดัน “หากเจ้าไม่ได้แน่ใจเต็มร้อยก็อย่าลองเลย นี่มันอยู่ใต้ดินเชียวนะ หากมีอะไรเกิดขึ้นกับเจ้า บ้านเราก็จะต้องเสียเจ้าไปอีกคน”
เวลานั้นเซี่ยเฉียวก็กำลังก้มหน้าค้นหาอะไรในกระเป๋าผ้าของนางแล้ว
นางหยิบของบางอย่างออกมาแล้วฝังมันไว้ในตำแหน่งต่างๆ รอบๆ
…
เวลานี้เซี่ยผิงไหวรู้สึกว่าตนเองกำลังจะตายแล้ว
“ตีสิ เจ้าตีได้หรือเปล่า มา มากับข้า ตีเข้า เร็ว” น้ำเสียงนั้นดุดัน
“เจ้าไม่ต้องตะโกนแล้ว! ข้าตีแล้วก็ได้!” เซี่ยผิงไหวโกรธจัด เขาคว้าค้อนขนาดใหญ่ขึ้นมาจากนั้นก็ แก๊ง แก๊ง แก๊ง…
หลังจากที่เซี่ยผิงไหวตีไปยังไม่ถึงสิบทีเขาก็พบจุดแสงสีขาวเล็กๆ เลือนราง
“เด็กโง่ ท่องตามข้านะ” เซี่ยเฉียวกำลังยืนอยู่ในลานบ้านข้างนอก
เซี่ยผิงกั่งขอให้เจ้าหน้าที่ทางการไล่ชาวบ้านที่อยู่รอบๆ ไปทันที ทางฝั่งตระกูลหลินก็มีเพียงหลินหยาเซียงเท่านั้นที่ไม่ยอมจากไป
“พี่หญิงใหญ่ ท่านอยู่ไหนน่ะ ตรงนี้มีไอ้บ้าคนหนึ่งขู่ให้ข้าตีเหล็ก…” เซี่ยผิงไหวตะโกนออกไป
เซี่ยเฉียวไม่มีความสามารถเข้าฝันใคร และยันต์นี้ก็เอาไว้สำหรับใช้กับพวกวิญญาณเท่านั้น
เวลานี้เซี่ยผิงไหวได้ยินนางก็พิสูจน์ว่าวิญญาณของเขาหลุดออกร่างกายแล้วเล็กน้อย และหากวิญญาณหลุดออกมาทั้งหมด ชีวิตน้อยๆ ของเขาก็รักษาไว้ไม่ได้แล้ว
“ไม่ต้องพูดอะไรเหลวไหล ท่อง!” เซี่ยเฉียวพึมพำแล้วเอ่ย “โลกและสวรรค์ลี้ลับ กำเนิดพลังทั้งปวง ด้วยแสงสีทอง อาบร่างกา
