เขาร้องไห้ออกมาเซี่ยเฉียวก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติกับกระดูกของเขา
วิญญาณแค้นนี่จะ….สมองมีปัญหา?
ในชั่วขณะนั้นเซี่ยเฉียวก็รู้สึกผิดเล็กน้อย
คาถาสาปแช่งเมื่อครู่ค่อนข้างรุนแรง
นางเองก็กลัววิญญาณแค้นที่แข็งแรงบึกบึนขนาดนี้ มันค่อนข้างน่ากลัว
“ท่านแม่ เตาพัง เตาพังแล้ว…ตีไม่ได้แล้ว…” วิญญาณแค้นยังคงร้องไห้ต่อไป
เซี่ยเฉียวคิดอยู่ครู่หนึ่ง “หรือว่า…ข้า…ชดใช้ให้เจ้าดีไหม เอาอย่างนี้ เจ้าไปกับข้า ข้าจะเก็บเจ้าไปก่อน หลังจากกลับไปแล้วข้าจะแกะสลักเตาไฟอันใหม่เผาไปให้เจ้าดีไหม”
“จะเอาเตา ทำงาน ทำงาน” วิญญาณแค้นย้ำ
“ตกลง ตกลง” เซี่ยเฉียวถอนหายใจด้วยความโล่งอก
วิญญาณแค้นได้ยินเช่นนั้นก็ยอมลงมาแต่โดยดี และไม่ได้ดูดุร้ายเหมือนเมื่อครู่แล้ว
เซี่ยเฉียวแอบรู้สึกประหลาดใจ นางรีบนำยันต์เก็บวิญญาณออกมาท่องคาถา แล้วเก็บวิญญาณแค้นไปทันที!
มันกลับง่ายดายอย่างยิ่ง!
หลังจากที่เก็บวิญญาณแค้นไปแล้วก็เหลือแต่ต้องช่วยคนออกมา เซี่ยเฉียวออกมาพูดคุยกับเซี่ยผิงกั่งเล็กน้อย คนกำจัดปลวกจึงได้เริ่มลงมือทำงาน
“พี่ชายใหญ่ ที่นี่มีวิญญาณแค้นที่สมองไม่ดีตนหนึ่ง เขาดูน่าสงสารมาก ข้าเองก็ไม่ได้ต้องใช้ความพยายามอะไรในการจับเขา” เซี่ยเฉียวเอ่ย
เซี่ยผิงกั่งพยักหน้า “ข้าเพิ่งจะไปสอบถามคนแถวนี้มา คนที่อยู่ในนั้น…ชื่อโม่ต้าฮัน เขาสมองไม่ดีมาตั้งแต่เด็กๆ ถูกคนอื่นกลั่นแกล้งมาจนโต บิดามารดาของเขากลัวว่าเขาจะอดตายในอนาคตจึงได้พาเขาไป
