ยๆ คนเหล่านั้นต่างก็อยู่ด้านนอกกำแพงหิน เวลานี้พวกเขาจึงมองไม่เห็นเซี่ยเฉียว
เซี่ยเฉียวหยิบยันต์กำราบวิญญาณออกมาพร้อมกับกระบี่ไม้ท้อแล้วโจมตีไปที่วิญญาณแค้น
โครม! การโจมตีถูกร่างของวิญญาณแค้น และเผาไหม้จนเกิดเป็นรูใหญ่
วิญญาณแค้นตนนั้นก้มลงมองรูโหว่แล้วก็หันไปมองนาง
จากนั้นก็หยิบค้อนใหญ่ขึ้นมาทันใด แก๊ง!
พริบตานั้นเซี่ยเฉียวก็รู้สึกว่าสมองของนางแทบจะระเบิดแล้ว!
“เจ้าเด็กบ้านั่นผิดที่ไปรบกวนเจ้าตีเหล็ก เจ้าปล่อยเขาออกมาเถอะ แล้วข้าจะเผากระดาษไปให้เจ้าเยอะๆ ดีหรือไม่” เซี่ยเฉียวเอ่ยเสียงเบา
“ตี ตี ตี…” เสียงแก๊งๆ ยังคงดังต่อไป
เซี่ยเฉียวเองก็เริ่มมีโทสะแล้ว
นางเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าก่อนจะก้าวไปตามทิศทาง กระบี่ไม้ท้อ ยันต์เจ็ดดาว
“ความลับสวรรค์ ดาวเทียนเสวียน เปิดพลังหยาง…ขวาเฝ้าดาวใต้ ซ้ายคุมเจ็ดดาว สว่างชัดเจน วางจิตตรงหน้า โลกและสวรรค์ประสานเป็นหนึ่ง ทำตามคำสั่งข้า!”
ในชั่วพริบตากระบี่ไม้ท้อในมือของเซี่ยเฉียวราวกลับกลายเป็นดาวนับล้านและพุ่งเข้าโจมตีวิญญาณแค้นตนนั้น
เตาไฟของเขาพังลงในทันใด
วิญญาณแค้นตนนั้นก็รับการโจมตีไปหลายแห่งเช่นกัน มันเต็มไปด้วยรอยแผล ในขณะที่เซี่ยเฉียวก็ทำราวกับกำลังจะสู้ศึกใหญ่กระนั้น
“พังแล้ว…ตีไม่ได้แล้ว พังแล้ว…ท่านแม่ เตาพังเสียแล้ว…” วิญญาณแค้นตนนั้นร้องไห้ออกมาทันที
“…” เซี่ยเฉียวเหลือบมองเขาอย่างสงสัย
ใบหน้าของวิญญาณแค้นนี้ไม่สมบูรณ์ แต่เวลานี้หลังจากที่
