ปดูในบ้าน
มันดู…ปกติธรรมดา
แต่ที่นี่ดูเหมือนจะเป็นโรงตีเหล็ก มีฝุ่นเกาะอยู่เต็มไปหมด
ทั้งเรือนมีขนาดเล็กกว่าเรือนที่ตระกูลหลินอาศัยอยู่เล็กน้อย มีเพียงสองสามห้องเท่านั้น และมีต้นไหวซู่[1] ขนาดใหญ่อยู่ในลานบ้าน แต่นี่กลับเป็นเรื่องแปลกเพราะมีน้อยคนมากที่ปลูกต้นไม้นี้ไว้ในบ้าน
“ต้นไม้นี้ค่อนข้างสูง พวกเราปีนขึ้นไปดูกันดีหรือไม่” เซี่ยผิงไหวหันกลับไปถามหลินต้าหลาง
หลินต้าหลางปีนี้มีอายุเพียงเจ็ดปีเท่านั้น เขาเป็นเด็กน้อยที่สุภาพอ่อนโยน ตอนอายุประมาณสามปีห้าปีก็สามารถท่องเพลงกลอนใบสั่งยาได้แล้วกับผู้เฒ่าหลินได้แล้ว
“ท่านพี่ อย่างนี้ไม่ดีหรอก ถึงอย่างไรก็เป็นบ้านของผู้อื่น พวกเราจะบุกรุกเข้าไปไม่ได้นะ” หลินต้าหลางส่ายศีรษะ
“ในบ้านนี้ไม่มีใครอยู่เสียหน่อย เจ้าจะกลัวอะไร” เซี่ยผิงไหวไม่สนใจแม้แต่น้อย
น้าหลูเคยบอกเขาว่านอกจากท่านพ่อกับพี่ชายของเขาแล้วคนที่เขาต้องกลัวในโลกใบนี้ก็คือคนที่มีตำแหน่งขุนางสูงกว่าท่านพ่อของเขาเท่านั้น คนอื่นๆ ไม่สำคัญอะไร ต่อให้ทำให้เขาให้พวกเขาขุ่นเคืองคนที่บ้านก็ยังสามารถจัดการให้ได้
ส่วนที่นี่…
ก็แค่บ้านคนธรรมดาเท่านั้น เขาก็ไม่ได้จะเข้าไปขโมยของเสียหน่อยแค่จะเข้าไปเดินวนสักรอบเท่านั้น ครู่เดียวก็ออกมาแล้ว!
จากนั้นเซี่ยผิงไหวก็เดินเข้าไปข้างใน
‘แก๊ง แก๊ง แก๊ง’
“หนวกหูจริงๆ” เซี่ยผิงไหวเอามือปิดหูตนเอง เขาได้ยินเสียงนั้นชัดเจนมากเมื่ออยู่ในนี้!
เขารู้สึกว่าเสีย
