หากขยับของที่ทับอยู่ข้างบนล่ะ แล้วถ้าหากเผลอทำมันทับเขาเข้าไปอีกล่ะจะทำอย่างไร!
“เซี่ยผิงไหว เจ้าเด็กบ้า หากเจ้าได้ยินเสียงข้าก็ให้ส่งเสียงตอบหน่อย!” หลินหยาเซียงตะโกนออกไปทันที
ด้านล่างมีหลุมที่ทั้งดำมืดและสกปรก นางมองไม่เห็นว่าเขาถูกทับอยู่ตรงตำแหน่งใดกันแน่
ไม่มีเสียงอะไรเลย
หลินหยาเซียงรู้สึกหนาวเหน็บไปทั้งใจ
ใครบางคนรีบไปแจ้งความทันที
“ไปตามพี่หญิง ไปตามพี่หญิง” สีหน้าเซี่ยซีเป็นทุกข์ นางคว้าแขวนหลินเช่อไป่ไว้ด้วยท่าทางดื้อดึงอย่างยิ่ง
หลินเช่อไป่จนปัญญา อีกอย่างเรื่องใหญ่เช่นนี้ก็ควรที่จะต้องแจ้งให้คนตระกูลเซี่ยรับรู้ด้วยอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงรีบสาวเท้าตรงไปยังบ้านตระกูลเซี่ยทันที
เรือนที่พ่อบ้านหาให้หลังนี้ไม่นับว่าไกลจากบ้านตระกูลเซี่ยสักเท่าไร ทั้งนี้ก็เพื่อสองบ้านจะได้ไปมาหาสู่กันสะดวก
ราชสำนักเฉียนหยวนก็มีข้อห้ามออกนอกบ้านในเวลากลางคืนเช่นกัน ทว่าเวลานี้ก็ค่อนข้างเย็นมากแล้ว บนถนนมีคนน้อยก็จริงแต่ก็ยังพอที่จะเดินทางสัญจรได้
เขาเคาะประตูบ้านตระกูลเซี่ย
เมื่อพ่อบ้านได้ยินเรื่องนี้ก็รีบไปรายงานเซี่ยผิงกั่งและเซี่ยเฉียวทันที
เซี่ยผิงกั่งหน้าดำคร่ำเครียด เขาสวมเสื้อผ้าแล้วก็รีบขึ้นหลังม้าออกไปทันทีและทิ้งเซี่ยเฉียวเอาไว้ข้างหลัง
เซี่ยเฉียว…ไม่กล้าขี่ม้า
เจ้าเด็กบ้านั่นเข้าไปในบ้านผีสิงที่อยู่ข้างบ้าน ซึ่งก็ไม่รู้ว่าอะไรอยู่ในบ้านหลังนั้นกันแน่ เกิดนางต้องเจอกับอะไรที่รับมือย
