ะ!” เซี่ยผิงไหวตะโกนออกมาโดยไม่รู้ตัว
แก๊ง แก๊ง แก๊ง
“มาตีสิ ตีให้แรงๆ ตีเลย” ค้อนขนาดใหญ่ลอยมาอยู่ ‘ตรงหน้า’ เขา
เซี่ยผิงไหวกลืนน้ำลายทันที
…
และในเวลานี้เด็กๆ ที่อยู่ข้างนอกก็ตกใจอย่างยิ่ง
“ท่านพี่ ช่วยท่านพี่ด้วย!” ใบหน้าน้อยๆ ของเซี่ยซีซีดขาว นางรีบวิ่งไปบ้านตระกูลหลิน พอไปถึงแล้วก็คว้าหลินกั่งซงกับหลินเช่อไป่แล้วเอ่ย “พังแล้ว บ้านพังแล้ว”
อาเขยตระกูลหลินสองคนนี้ย่อมรู้เรื่องที่บ้านถล่มแน่นอนอยู่แล้ว
เสียงดังโครมครามขนาดนั้น ฝุ่นควันก็คลุ้งเต็มไปหมด พวกเขาได้ยินแล้ว!
“ท่านพี่อยู่ข้างใน” เซี่ยซีและหลินต้าหลางร้อนใจอย่างยิ่ง
ทันทีที่พวกเขาได้ยินเช่นนั้นคนตระกูลหลินทั้งหมดก็ตื่นตระหนกลนลานไปหมด พวกเขารีบวิ่งไปที่ซากปรักหักพังข้างๆ แต่กลับรู้สึกว่าสองตามืดมัวลงในทันใด
กำแพงหินพังทลายลง บนพื้นเต็มไปด้วยเศษซาก ท่านป้าตระกูลหลินและเพื่อนบ้านที่ได้ยินเสียงก็พยายามปีนขึ้นไป พอพวกเขาปีนข้ามกำแพงไปได้แล้วกลับได้เห็นว่าภายในห้องนั้น…เกิดหลุมขนาดใหญ่!
แล้วคนจะยังรอดอยู่ได้อย่างไรเล่า!
ต้นไหวซู่ขนาดใหญ่ก็ล้มลงเช่นกัน มันทับลงบนซากปรักของห้องที่ถล่มลงมาพอดิบพอดี ของที่ทับอยู่ด้านบนมีทั้งคานทั้งต้นไม้ใหญ่ พวกเขาจึงไม่กล้าขยับเขยื้อนเคลื่อนย้ายสุ่มสี่สุ่มห้า
“เร็วเข้า! รีบไปแจ้งทางการ!” ท่านป้าหลินตัวสั่นไปทั้งตัว นางร้อนใจเหมือนมดที่อยู่บนกระทะร้อนแต่กลับทำอะไรไม่ได้เลย
หากเขายังมีชีวิตอยู่ล่ะ
