บำรุงดีๆ มากมายมารับประทานได้ มิฉะนั้นแล้วนางคงไม่สามารถมีชีวิตรอดอยู่มาจนถึงตอนนี้ได้โดยเด็ดขาด
เซี่ยผิงไหวเองก็รู้ว่าเซี่ยเฉียวเป็นพวกอายุสั้น ดังนั้นเขาจึงไม่แปลกใจอะไรที่ได้ยินเวลานี้ เพียงแต่ในใจกลับรู้สึกย่ำแย่ยิ่งกว่าเดิม
เขาควรจะเชื่อฟังพี่หญิงใหญ่ นางอยู่ได้ไม่นาน ต่อให้นางทรมานเขาต่อไปอีก ก็คง…มีเวลาอีกแค่ปีสองปีเท่านั้น เขาอดทนเอาหน่อยก็คงจะทำให้พี่หญิงใหญ่ตายตาหลับได้
“ท่านพ่อก็จนปัญญาหรือ” หลินหยาเซียงประหลาดใจมาก
“เฮ้อ ไม่ได้หรอก คุณหนูใหญ่อยู่มาได้จนถึงตอนนี้ก็คงจะมียาดี ข้าคงไม่อวดรู้แล้ว” ผู้เฒ่าหลินเก็บของของตนจากนั้นก็เอ่ยเสริมขึ้นมาอีกว่า “ข้าเป็นหมอมาหลายปี บางครั้งบางคราวก็ได้พบเจอคนไข้แปลกๆ อยู่บ้าง คนพวกนั้นราวกับโดนของอย่างไรอย่างนั้น แม้ว่าจะให้ยาถูกแต่กลับไม่ดีขึ้น ข้าว่าร่างกายของคุณหนูใหญ่นี้น่าจะมีอะไรผิดปกติ ไม่สู้ลองไปวัดเต๋าดูหน่อยจะดีกว่า”
ทันทีที่เขาพูดเช่นนั้นออกมาเซี่ยเฉียวก็เกือบจะยกนิ้วโป้งให้ผู้เฒ่าหลินแล้ว
ชายผู้นี้มีความสามารถแน่นอน
และยังมีความคิดหลากหลาย ขนาดพูดถึงสาเหตุของอาการเจ็บป่วยออกมาได้อย่างง่ายดายเช่นนี้
“พี่หญิงใหญ่ของข้าเคยอยู่ในวัดเต๋ามาก่อน” เซี่ยผิงไหวเอ่ย
“เช่นนั้นก็ไม่น่าแปลกใจแล้ว” ผู้เฒ่าหลินยิ้มน้อยๆ “โลกใบนี้มีเรื่องแปลกๆ มากมาย อาการของคุณหนูใหญ่ถือว่าค่อนข้างคงที่ ไม่แน่อาจจะอายุยืนอยู่ไปจนถึงร้อยปีก็ได้”
เซี่ยเฉียวย
