งสี่ต่างก็พยักหน้า แต่ละคนรับยันต์ไปแล้วเก็บไว้ในอกเสื้อ
เซี่ยผิงไหวค่อนข้างภูมิใจในตนเอง
แม้ท่านป้าหลินจะดุมาก แต่พวกลูกพี่ลูกน้องของเขาไม่เลวเลยทีเดียว พวกเขารังแกง่าย ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรมากนัก ต้องคอยให้เขาสอนอะไรๆ ให้อยู่เรื่อย!
เซี่ยผิงไหวแจกจ่ายของเรียบร้อยแล้วก็นำพวกเขาไปวิ่งเล่นในตรอก ประเดี๋ยวก็สอนพวกเขาชกต่อย ประเดี๋ยวก็สอนพวกเขาตีลังกา
เซี่ยผิงไหวแรงมาก เขาเพิ่งมาอยู่ที่นี่ได้แค่ไม่กี่วันก็รวบรวมลูกน้องไว้ได้หลายคนทีเดียว
เด็กหลายคนที่เห็นเช่นนั้นก็ไม่พอใจขึ้นมา “เจ้าเก่งกาจขนาดนี้ แน่จริงก็ไปอยู่ที่บ้านโม่ต้าฮันสักคืนหนึ่งสิ หากเจ้ากล้าไป พรุ่งนี้พวกเราจะเรียกเจ้าว่าลูกพี่!”
