อบอยู่ข้างกายเซี่ยเฉียวทั้งซ้ายทั้งขวาอย่างว่าง่าย
องค์หญิงซิงโม่มีสีหน้าสับสน ขณะที่วิญญาณอีกตนอยู่ในอารมณ์โกรธเคืองกระโดดขึ้นลงไม่หยุด
เซี่ยเฉียวโบกมือเรียกพี่ชายใหญ่ของนาง จากนั้นก็เชิญเขาไปด้านข้างก่อนจะเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง “พี่ชายใหญ่ ข้าอยากฝากท่านไปทูลรัชทายาทอีกอย่าง…”
เวลานี้เมื่อเซี่ยผิงกั่งได้เห็นศพที่อยู่ใต้น้ำแล้วเขาก็เคร่งขรึมลงอย่างมาก แม้เขาจะรู้ว่าเซี่ยเฉียวกำลังปิดบังเรื่องใหญ่อะไรบางอย่างไว้ แต่ตอนนี้เขาเห็นแล้วว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับชีวิตมนุษย์ เขาจึงไม่กล้าดูและกดข่มความงุนงงไว้แล้วพยักหน้าทันที “จะฝากทูลอะไร”
“ราชบุตรเขยโจวภายนอกสูงส่ง ร้อยกระดูกในห้องลับกลับร่ำร้อง เงื่อนงำอยู่ในห้องหนังสือ ข้างหลังภาพวาดนางฟ้า” เซี่ยเฉียวกัดฟันพูด
นางอธิบายทุกอย่างเสร็จสรรพแล้ว
เซี่ยผิงกั่งมองดูนางด้วยดวงตาที่ลึกล้ำขึ้นมาก
“ห้ามไปบอกคนอื่น” เซี่ยผิงกั่งกัดฟัน
มิน่าเล่ารัชทายาทจึงคิดที่จะยกผลงานครั้งนี้ให้เป็นความดีความชอบของเขา
เซี่ยเฉียวเป็นหญิงสาวที่โตมาในวัดเต๋า ทั้งยังมาที่บ้านตระกูลโจวนี่เป็นครั้งแรก นางจะรู้จักบ้านตระกูลโจวดีเกินไปไม่ได้
แต่เขาไม่เหมือนกับนาง เขาเป็นคนของศาลตัดสินคดี
เพื่อความสะดวกในการคลี่คลายคดีเขาจึงจำเป็นที่จะต้องมีสายลับเป็นของตนเองบ้าง ต่อไปเขาก็แค่ต้องบอกกับคนอื่นๆ ว่าตนเองตามสืบเรื่องการหายตัวไปของหญิงสาวมานานจนมาพบหลักฐานที่บ้านตระกูลโจว เช
