ายาทเอ่ยอย่างเย็นชา
คนอื่นๆ ที่ได้ยินเช่นนั้นต่างก็หันกลับมามองนางอย่างเห็นอกเห็นใจ
นางมีพี่ชายเช่นนี้ต้องซวยไปแปดชาติจริงๆ!
อยู่ดีๆ ไม่ชอบกลับสืบคดีมาจนถึงบ้านตระกูลโจวนี่ แล้วตอนนี้เขาก็ยังชักนำให้รัชทายาทต้องเคลื่อนไหวใหญ่โตเช่นนี้ ช่างน่ากลัวเกินจะบรรยาย!
ต่งซีอวิ๋นมองนางอย่างเย้ยหยัน
หากมีคนในครอบครัวเช่นนี้ ต่อให้ตระกูลเซี่ยจะเป็นคนดีแค่ไหน คนอื่นก็คงไม่กล้าที่จะไปมาหาสู่กับนางหรอก
ทว่าเซี่ยเฉียวสงบนิ่งมาก
ถึงขนาดที่ว่าเมื่อคนอื่นจากไปกันหมดแล้ว นางกลับถอนหายใจด้วยความโล่งอกเสียด้วยซ้ำ
เมื่อสาวใช้และคุณหนูรวมกลุ่มกันกลิ่นแป้งจึงแรงมาก กลิ่นเครื่องหอมยิ่งแรงเข้าไปใหญ่ มันฟุ้งกระจายจนนางแทบหายใจไม่ออกเลยทีเดียว
เซี่ยผิงกั่งเหลือบมองเซี่ยเฉียวด้วยความเป็นห่วง จากนั้นเขาก็เอ่ยกับรัชทายาท “น้องสาวของข้าขี้กลัว ท่านว่า…เอาฉากบังตามากั้นไว้เสียหน่อยดีหรือไม่…”
“น้องสาวเจ้า…ขี้กลัวถึงเพียงนี้” รัชทายาทหัวเราะออกมาก่อนจะพยักหน้า “ได้สิ”
ขี้กลัวจนไปนั่งขุดกระดูกอยู่คนเดียวกลางป่าตอนดึกๆ เลยเชียวล่ะ
