องสาวข้าก็ไม่ง่ายเลยจริงๆ ข้าจึงคิดหนัก…พวกเราคิดว่าประเดี๋ยวให้ผู้ชายบ้านเราออกไปเช่าบ้านอยู่ข้างนอกสักหลัง พักอยู่ที่นั่นชั่วคราวสักเดือนหนึ่ง จะได้ไม่ต้องรบกวนท่านทุกวัน แล้วค่อยให้เด็กสองคนนี้แวะไปที่บ้านพูดคุยกับท่านพ่อของข้าบ้างก็พอแล้ว แน่นอนว่าพวกเราจะไม่รบกวนในช่วงปีใหม่…”
แม้ว่าเซี่ยเฉียวจะสนทนากับพวกเขาอย่างสุภาพ แต่อันที่จริงแล้วนางเอาแต่หลีกเลี่ยงไม่เงยหน้ามองพวกเขา
โชคดีที่นางเป็นผู้หญิงที่มีรอยยิ้มบนใบหน้าอยู่เสมอ แม้ว่านางจะไม่ได้เงยหน้าสบตา แต่ก็ไม่ได้ดูเหมือนว่านางกำลังดูถูกพวกเขา
เพียงแต่เวลานี้เมื่อได้นางยินคำพูดของหลินหยาเซียง เซี่ยเฉียวกลับอดไม่ได้ที่จะมองหน้านาง
โถงน้ำตาเอิบอิ่ม นิสัยทรหดอดทน มีจิตใจที่แน่วแน่ไม่ยอมแพ้
โหงวเฮ้งของนางไม่ได้โดดเด่นเป็นพิเศษ นางไม่ได้เกิดมาพร้อมกับความโชคดี แต่สามารถเห็นได้ว่าตัวนางเองมีโชคเล็กน้อย นางมีลักษณะคิ้วและดวงตาที่ดี ดูสบายตาสบายใจเรียกทรัพย์ มีลักษษณะของชีวิตที่ดีในวัยชราและอายุยืนยาว
แต่ลักษณะโหงวเฮ้งนี้ก็ยังไม่แน่นอน
เซี่ยเฉียวก็ไม่ได้ปฏิเสธข้อเสนอของหลินหยาเซียงในเวลานี้
“ข้าจะปล่อยให้ท่านลุงทั้งสองต้องวิ่งวุ่นได้อย่างไร เดี๋ยวข้าจะให้พ่อบ้านออกไปเลือกที่ที่เหมาะสมให้” เซี่ยเฉียวเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
“พวกเราจะออกเงินเอง” หลินหยาเซียงรีบตอบทันที และดูเหมือนนางจะรู้สึกว่าคำพูดของตนเองค่อนข้างกะทันหันไปหน่อยจึงเอ่ยขึ้นว่า “