เมื่อก่อนพวกเราไม่เคยติดต่อกันเลย แต่จู่ๆ ตอนนี้มาพบปะกัน ครอบครัวของเรามีคนมาก หากไม่ให้พวกเราออกเงินเอง พวกเราก็รู้สึกไม่สบายใจ ต่อไปคงไม่กล้ามาอีกแล้ว”
ตอนที่ 346 ใครกันน่ะ?
คำพูดของหลินหยาเซียงแสดงถึงท่าทีของคนตระกูลหลินทั้งหมด และแม้แต่ผู้เฒ่าหลินก็พยักหน้าเช่นกัน
เซี่ยเฉียวจึงตอบรับ
ทันทีที่นางพยักหน้าหลินหยาเซียงก็โล่งอก
พวกเขาทั้งครอบครัวมาถึงเมืองหลวงนานแล้ว บางครั้งบางคราวพวกเขาก็เข้าเมืองหลวงมาเพื่อสอบถามเเรื่องราวของตระกูลเซี่ย
พวกเขาเป็นชาวบ้านยากจนธรรมดาๆ และรู้ด้วยว่าขณะนี้ตระกูลเซี่ยมีฐานะสูงส่ง หากพวกเขาบุ่มบ่ามเข้ามาก็เกรงว่าพวกเขาจะคิดว่าตนนั้นจะมาขอพึ่งใบบุญ
ดังนั้นก่อนหน้านี้พวกเขาจึงได้จัดเตรียมของขวัญมาเพื่อที่จะมาเยี่ยมเยือนเอาไว้ด้วย
น่าเสียดายที่พวกเขาถูกบ่าวรับใช้ไล่ตะเพิดไปก่อนที่จะได้เข้าบ้านเสียด้วยซ้ำ
หลังจากนั้นพวกเขาจึงอาศัยอยู่ในหมู่บ้านนอกเมืองหลวงแต่โดยดี คิดว่าจะเก็บเงินเพิ่มให้ได้ก่อนค่อยลองมาเยือนใหม่
แต่พวกเขานึกไม่ถึงเลยว่าตระกูลเซี่ยจะเป็นฝ่ายตามหาพวกเขาก่อน
หลินหยาเซียงและคนอื่นๆ ถูกพาไปที่เรือนด้านในเพื่อนำของไปเก็บไว้ในห้องพักแขกก่อน
ท่านตาหลินเริ่มนำของขวัญสี่ชิ้นออกมา
ทั้งหมดมอบให้หลานของเขา
คนบ้านนอกมักจะเลือกของขวัญแบบที่ใช้งานได้จริง แม้ว่าจะเป็นไข่สักใบก็สามารถทำให้คนที่ได้รับดีใจได้แล้ว แต่นายท่านผู้เฒ่าหลินกลัวว่าตระกูลเซี่ยจะดูถ
