ิดจะแบ่งปันพรให้กับคนอื่นพร้อมกัน?
แต่นางไม่สามารถผ่าครึ่งตัวเองออกเป็นสองส่วนเพื่อให้เขาสมปรารถนาได้!
เซี่ยเฉียวส่ายโอนไปมา นางคิดอะไรเพ้อเจ้อไปเรื่อย จนรถม้าเข้าไปในเขตเมือง
อาจจะเป็นเพราะเมื่อครู่นางตกใจเล็กน้อย คิดไปคิดมาจนผล็อยหลับไปบนรถม้า
นอกเมืองกลับมีคนแอบเฝ้าดูอยู่ เมื่อเห็นรถม้าของตระกูลเซี่ยกลับมาพวกเขาไม่รู้ว่าข้างในเกิดอะไรขึ้นบ้าง
อย่างไรก็ตามบ่าวรับใช้ของตระกูลเซี่ยบางคนได้รับบาดเจ็บ ส่วนรัชทายาทก็ออกไปและจับคนจำนวนมากกลับมา เขาก็ไม่แน่ใจว่าเรื่องนั้นสำเร็จเรียบร้อยดีหรือไม่
“รัชทายาทออกมาจับกุม? นางจะโชคดีขนาดนั้นได้อย่างไร! ต้องพบเจอรัชทายาทให้การช่วยเหลือทุกครั้งไป!” ซย่าหย่าอวิ๋นที่อยู่ในโรงน้ำชาใกล้ประตูเมืองอุทานออกมา
ซย่าหย่าอวิ๋นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
รัชทายาทเป็นพวกเอาแน่เอานอนไม่ได้อยู่แล้ว เขาทำอะไรมักไม่มีกฎเกณฑ์ตายตัว ตอนนี้เขาก็ทำงานอยู่ที่ศาลตัดสินคดี และให้ความสำคัญกับเซี่ยผิงกั่ง หากเขาจะดูแลคนของตระกูลเซี่ยเป็นพิเศษก็เป็นเรื่องปกติ
เพียงแต่นางนึกไม่ถึงว่าจะบังเอิญได้ทุกครั้งเช่นนี้
“หยวนหรงกับพี่ใหญ่หยางนั่นล่ะ?” ซย่าหย่าอวิ๋นเอ่ยถามทันที
“ทั้งสองคนนั้นน่าจะตายแล้ว ไม่มีพวกเขาในหมู่คนที่ถูกจับเป็นกลับมา” ผู้น้อยรายงาน
ซย่าหย่าอวิ๋นถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อได้ยินเช่นนั้น
ตายแล้วก็ดี เช่นนี้แล้ว…ก็จะสืบมาไม่ถึงนางแน่
