้แล้ว”
“ดูดวงชะตาคนอื่นแต่ไม่ดูตัวเอง ที่จุดอินถังของเขาหมองคล้ำก็เป็นเพราะเจ้านี่แหละ เจ้าดูออกด้วยหรือ” จ้าวเสวียนจิ่งหัวเราะ “แข้งขาหมดแรงแล้วใช่หรือไม่ เจ้าทุ่มเทกับการทำความดีเช่นนี้ หรือเจ้าจะคิดว่าพญายมจะปล่อยเจ้าไปอย่างนั้นหรือ”
“ฝ่าบาท วันนี้ช่างบังเอิญจริงๆ ท่านออกมาล่าสัตว์ที่นอกเมืองหรือ” เซี่ยเฉียวรับเปลี่ยนหัวข้อทันที
ภาพลักษณ์ผู้หยั่งรู้อันสูงส่งของนางเล่า!
มันหายหมดไปแล้วเพียงเพราะนางกลิ้งไปบนพื้นแค่สองสามตลบ
“มีไปคนรายงานคดีนี้พอดี บังเอิญกับที่ข้าออกไปลาดตระเวนนอกเมือง ข้าก็เลยคิดว่าบางทีวันนี้ข้าน่าจะสามารถช่วยลูกแกะที่หลงทางกลับมาได้” จ้าวเสวียนจิ่งมองนางคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม ก่อนจะเอ่ยเสียงเบา “หากลุกขึ้นไม่ไหว จะขอให้ข้าช่วยก็ได้นะ”
เขารู้ว่าเซี่ยเฉียวกำลังทำการกุศลอยู่ข้างนอกก็เลยนั่งบนหอคอยดูนางเสียหน่อย
เซี่ยเฉียวโบกมืออย่างรวดเร็ว “ไม่ต้องหรอก ทิวทัศน์ที่นี่ดีมาก ข้าจะนั่งอยู่อีกสักพัก”
หลังจากที่เซี่ยเฉียวพูดจบก็มองไปที่แขนขวาของเขา
แน่นอนว่าเมื่อนางมองดูมือที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อของเขาก็ได้เห็นว่าปลายนิ้วที่โผล่ออกมาสั่นเล็กน้อย
ลูกธนูเมื่อครู่ แม้ว่ามือซ้ายเขาจะออกแรง แต่มือขวาก็ต้องยืดออกด้วย
ดอกเดียวทะลุหน้าอก เขาใช้แรงมากแค่ไหนกันนี่
ตอนที่ 334 เรื่องใหญ่
เซี่ยเฉียวรู้สึกอับอายมาก
“มือของท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่” นางเอ่ยถามอย่างสงบ
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ขอ
