สงสัยให้กับบิดาผู้โง่เขลาของเขา
เมื่อเซี่ยหนิวซานได้ยินดังนั้นก็แทบจะกระโดดตัวลอย “มีอนาคต!”
จู่ๆ เขาก็ตะโกนเสียงดังขึ้นมา เซี่ยเฉียวใจเต้นกระตุกแทบจะขาดใจตายด้วยความตกใจ
ใครกันแน่ที่ดวงพิฆาตญาติพี่น้องคนในครอบครัว!
โหวกเหวกโวยวาย กลัวนางจะไม่ตายไวหรืออย่างไร!
“ท่านพ่อ พี่ใหญ่ ตอนที่สอบนั้นหนาวมากๆ แต่ข้าคิดว่าหากข้าทำข้อสอบได้ดี ก็จะทำให้พวกท่านมีความสุขได้ ข้าจึงอดทนไว้…” เซี่ยเฉียวหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะมองพวกเขาด้วยสีหน้าคาดหวัง “มีรางวัลไหม”
“…” ใบหน้าแก่ๆ ของเซี่ยหนิวซานตึงเครียดขึ้นมาทันที
“…” เซี่ยผิงกั่งหันหน้าไปด้านข้าง
“พี่หญิงใหญ่ท่านได้ที่หนึ่งแปดวิชา!? ไอ้หยา หากรู้อย่างนี้ข้าไปสำนักศึกษาดีกว่า ได้หน้ามาก ข้าเป็นน้องชายแท้ๆ ของท่านนะ ทีนี้ใครจะกล้าว่าข้าโง่อีก” เซี่ยผิงไหวตอบสนองช้าไปหน่อย เขาเพิ่งมาเอ่ยปากเอาตอนที่เซี่ยหนิวซานสองพ่อลูกกำลังรู้สึกหดหู่
“เดิมทีเจ้าก็โง่อยู่แล้ว! พี่สาวเจ้าเกี่ยวอะไรกับเจ้าด้วย!” เซี่ยหนิวซานดุเดือดใส่เขา
เซี่ยผิงไหวเบ้ปากทันทีก่อนจะพ่นลมหายใจ
นางเป็นพี่สาวแท้ๆ ของเขา ทำไมถึงจะไม่เกี่ยวแล้วเล่า!
“ท่านพ่อ ไม่มีรางวัลหรือเจ้าค่ะ หากเช่นนั้นครั้งหน้า…ข้าสอบแค่พอผ่านดีกว่า…” เซี่ยเฉียวถอนหายใจด้วยความผิดหวัง
เซี่ยหนิวซานกลืนน้ำลายทันที
ศีรษะเขาแทบจะระเบิดอยู่แล้ว
“มี มีสิ” เซี่ยหนิวซานรู้สึกกระวนกระวายราวกับมดบนกระทะร้อนๆ “ต้องรอหน่อย กะทันหั
