ม่นางต่งพูดไว้ไม่ผิดเลย พวกผู้หญิงเรือนคงกู่นี้อิจฉานางกันทั้งนั้น!
ดูคนเหล่านี้สิ แต่ละคนแทบจะอยากให้ชื่อเสียงของแม่นางต่งป่นปี้ไปกระนั้น!
ฟังมู่เสวี่ยและคนอื่นๆ โกรธจนแทบบ้า
จิตใจแปดเปื้อน?!
พวกนางก็อ่านหนังสือมาไม่น้อยเหมือนกันนะ!
แต่ความสามารถของแม่นางต่งก็ดีจริงๆ ดังนั้นเวลานี้พวกฟังมู่เสวี่ยจึงได้รู้สึกแย่เล็กน้อยแม้ว่าจะโกรธมากก็ตาม
“ข้าเข้าใจที่เจ้าต้องการสื่อ หากเรียนดีก็แปลว่ามีจิตใจสะอาดแล้ว” เซี่ยเฉียวพยักหน้า “เช่นนั้นแล้ว…ฝากเจ้าไปบอกต่งซีอวิ๋นทีว่า ถ้าหากผลประเมินของนางในการสอบครั้งนี้ออกมาสู้ข้าไม่ได้ พึงระลึกไว้ว่าเพราะจิตใจของนางชั่วช้า และนางต้องขอโทษข้าและพี่ชายใหญ่ของข้าด้วย”
“ว่า ว่าอะไรนะ?” ชีไหวตกตะลึงไปครู่หนึ่ง
“เจ้าพูดเองไม่ใช่หรือว่า นางอ่านหนังสือมาก จึงรังเกียจที่จะโกหกหลอกหลวง ตรรกะนี้จะเปลี่ยนใช้กับคนอื่นบ้างก็ไม่ได้แล้ว?” เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วนิ่วหน้า
ชีไหวหัวเราะอย่างโกรธจัด
เซี่ยเฉียวคิดจะแข่งกับต่งซีอวิ๋น
อย่างนางเนี่ยนะคู่ควรเป็นคู่แข่งของต่งซีอวิ๋น!
ต่งซีอวิ๋นเริ่มเรียนเตรียมความพร้อมเมื่ออายุได้สามปี และเมื่อนางมาเรียนที่สำนักศึกษาตอนอายุสิบปี นางก็เป็นที่โจษจันในความสามารถ ตัวอักษรของนาง ภาพวาดของนาง บทกวีของนาง และความฉลาดรอบรู้ของนางไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้ชายคนไหนเลย!
เซี่ยเฉียวจะมีอะไรเล่า นางก็แค่คนป่วยกระเสาะกระแสะคนหนึ่งเท่านั้น!
อย่างไรก็ตามต
