ราบใดที่เขาทำให้นางไปขอโทษแม่นางต่งได้ เป้าหมายของเขาก็จะถือว่าสำเร็จแล้ว
“ตกลง พอการสอบประเมินเสร็จสิ้นแล้ว เจ้าค่อยไปขอโทษแม่นางต่งก็ได้” ชีไหวเอ่ยอีก
น้ำเสียงของเขาเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ
เซี่ยเฉียวอดส่ายศีรษะไม่ได้
ชายผู้นี้หลงใหลในรักจนตาบอดและไร้สมอง มีชีวิตแต่กลับเหมือนศพที่เดินได้ อยู่ไปก็เปลืองอากาศรอบตัวเขา
เซี่ยเฉียวรีบสูดลมหายใจเข้าอย่างรวดเร็ว “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกคนโง่ออกไปจากที่นี่เสียเถอะ เสียงดังวุ่ยวายเกินไปแล้ว”
นางพูดจบก็ยกมือขึ้นโบกไปมาด้วยความรังเกียจ
เมื่อเสียงกระดิ่งที่ข้อมือของนางดังขึ้น จิตใจของเซี่ยเฉียวก็สงบเล็กน้อย
ชีไหวและพวกพ่นลมหายใจออกมาก่อนจะจากไปอย่างเกรี้ยวกราดและมั่นใจ
“เซี่ยเฉียวเจ้าไปหาหมอเถอะ…” ฉินหลิวร้อนใจจนดวงตาแดงก่ำแล้ว
เซี่ยเฉียวมักจะเป็นลมหมดสติอยู่เสมอ ตอนนี้ก็มากระอักเลือดอีก ร่างกายของนางนี้ย่ำแย่ขนาดไหนกันแน่
เป็นไปได้ เป็นไปได้ไหมว่านางจะอายุสั้นจริงๆ…
“ข้าไม่ได้กระอักเลือด” เซี่ยเฉียวละอายใจที่จะโกหกฉินหลิวต่อไป “ร่างกายของข้าไม่ค่อยดีก็จริง แต่ช่วงนี้…ก็แข็งแรงขึ้นมาก มันเป็นลูกกลอนเลือดน่ะ แข็งนอกนุ่มใน พอกัดเบาๆ น้ำที่อยู่ข้างในจะไหลออกมา น้ำนี้มีสีแดง มันก็เลยดูน่ากลัวไปหน่อย”
“…” ฉินหลิวกระพริบตาปริบๆ ด้วยความไม่เชื่อ
แต่พอนางหยิบมาดมก็พบว่ามันหอมมาก!
