หรือในสำนักศึกษานี้ ต่งซีอวิ๋นคนนั้นก็ฉลาดที่จะปกป้องตนเอง
“เจ้ายังจะใส่ร้ายนางอีก! เจ้าก็เหมือนพี่ชายของเจ้า ต่ำช้า ไร้ยางอาย!” ซย่าหย่าอวิ๋นด่าว่าออกมาทันที
สีหน้าเซี่ยเฉียวเย็นชา
“ข้าเคยได้ยินเรื่องนั้นของพี่ชายใหญ่มาบ้าง ตอนนั้นมีแต่สาวใช้ของต่งซีอวิ๋นเท่านั้นที่อยู่ข้างๆ และไม่มีพยานรู้เห็นคนอื่นอีกเลย พี่ชายใหญ่ของข้าแต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยสนใจเรื่องผู้หญิงมาก่อน ความจริงจะเป็นเขาที่ลงมือหรือมีคนจัดฉากใส่ความเขาก็ยังบอกไม่ได้!” เซี่ยเฉียวเอ่ยอย่างเย็นชา
หากลิขิตชะตาของพี่ชายนางคนนี้ไม่เปลี่ยนแปลง เขาก็จะไม่ได้แต่งภรรยาไปตลอดชีวิต!
เขาไม่เข้าใจความรักและเรื่องผู้หญิง คนเช่นนี้หรือจะรังแกต่งซีอวิ๋น!
นางไม่เคยเชื่อเลย!
“เซี่ยเฉียวเจ้าอย่าให้มันเกินไปนัก! เจ้าพูดเช่นนี้หมายความอย่างไร พี่หญิงต่งของข้าไม่เคยรู้จักกับเขาเลยสักนิด ทำไมนางต้องใช้ความบริสุทธิ์ของตนเองไปใส่ร้ายพี่ชายของเจ้าด้วย! พวกเจ้าคนตระกูลเซี่ยกลับดำเป็นขาวได้เก่งเหลือเกิน” ซย่าหย่าอวิ๋นยิ่งโมโห
“ทุกคนก็รู้ว่า ข้างกายของพี่ชายใหญ่ข้าไม่มีแม้แต่แมลงวันตัวเมียสักตัว เขารักษาความบริสุทธิ์ของตัวเองมาตลอด จู่ๆ ก็มีเรื่องอื้อฉาวออกมากะทันหันเช่นนี้ เดิมทีก็ไม่ใช่เรื่องปกติอยู่แล้ว บางที…” เซี่ยเฉียวยิ้มบางๆ พลางเลิกคิ้วและเหลือบมองหนังสือในมือก่อนจะเอ่ยอย่างสบายๆ “สาวน้อยชอบพอแต่ถูกพี่ชายของข้าปฏิเสธ เมื่อถูกโจมตีจึงได้พูดจ
