า!”
“ใคร” เซี่ยเฉียวขมวดคิ้ว
“คือ…คือ…” วิญญาณหญิงครุ่นคิดไม่หยุดด้วยท่าทางแตกสลาย
ดูเหมือนว่านางกำลังจะกลายร่างเป็นวิญญาณแค้นกระนั้น แต่คราวนี้ก็เป็นช่วงเวลาที่วิญญาณหญิงสาวผู้นี้มีสติสัมปชัญญะมากที่สุด เซี่ยเฉียวเตรียมยันต์คาถาเรียบร้อยจากนั้นก็เอ่ยถามต่อ “ศพของเจ้าอยู่ที่ไหนเจ้ารู้หรือไม่ หากเจ้านึกไม่ออกก็ไม่เป็นไร เจ้าเดินไปตามสัญชาตญาณของเจ้าก็พอ ข้าจะตามเจ้าไปเอง”
โดยปกติแล้วพวกวิญญาณมักจะรับรู้ถึงศพของตัวเองได้ในระดับหนึ่ง
แม้ว่าวิญญาณขององค์หญิงซิงโม่นี้จะไม่ค่อยสมบูรณ์เท่าไรนัก แต่นางจะต้องมีความสามารถพื้นฐานอย่างแน่นอน
น้ำเสียงของเซี่ยเฉียวราวกับจะสามารถปลอบประโลมวิญญาณตนนี้ได้
นางออกนอกประตูไปจากนั้นก็ล่องลอยไปตลอดทาง
เซี่ยเฉียวแปะยันต์ไว้บนร่างวิญญาณตนนี้เพื่อให้นางสามารถติดตามตัวอักษรบนยันต์ไปได้ตลอดทาง บางครั้งวิญญาณก็ทะลุผ่านกำแพงเข้าไปโดยตรง แต่เซี่ยเฉียวทำไม่ได้ นางจึงได้แต่ต้องเดินอ้อมไปเท่านั้น
หลังจากเดินไปได้ประมาณหนึ่งชั่วยามเซี่ยเฉียวก็หยุดลง
เซี่ยเฉียวตกตะลึงอึ้งงันไปทันที
ที่นี่…เป็นบ้านตระกูลโจว
ตระกูลโจวเป็นครอบครัวนักปราชญ์ นายผู้เฒ่าผู้ล่วงลับของพวกเขาเคยเป็นอาจารย์ของฮ่องเต้องค์ก่อน
นอกจากการเป็นขุนนางในราชสำนักแล้ว ยังมีทูตผู้แทนหลายคนในตระกูลโจวอีกด้วย
