แล้ว คงจะไม่ได้รู้สึกไม่เต็มใจอย่างเช่นที่เขารู้สึกอยู่ตอนนี้
ยังมีฝันเมื่อคืนอีก ท่านย่ารู้จักเขาดีที่สุด ดังนั้นนางจึงไปหา…ผู้สูงศักดิ์คนนี้มา?
“ข้า…เต็มใจที่จะลองดูสักครั้ง” หลู่หลินเอ่ยขึ้นในที่สุด
เซี่ยเฉียวยิ้มน้อยๆ “พรุ่งนี้จะมีคนพาเจ้าไปที่นั่น ก่อนจะปีใหม่ข้าจะเชิญเจ้าไปที่สำนักศึกษาหลวง พอถึงตอนนั้นจำไว้ว่าต้องให้คะแนนข้าห้าดาวด้วย” เซี่ยเฉียวเอ่ยจบก็ให้คนขับรถม้าจากไปทันที
“…” หลู่หลินรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ท่าทางของแม่นางเซี่ยผู้นี้ต่างกับแม่นางซย่ามากเกินไปแล้วไหม!
แม่นางซย่าคนนั้นแทบจะจับจ้องมองพวกเขาไม่วางตา ทั้งยังมอบสิ่งของแก่พวกเขาไม่หยุดราวกับนางยังรู้สึกว่ามันไม่พอกระนั้น
แต่แม่นางเซี่ย…แม้ว่านางจะให้ประโยชน์แก่เขา แต่กลับมีท่าทางไม่สนใจแยแส สายตานั่น…
ไม่มีการดูถูกหรือเห็นคุณค่าความสำคัญ ราวกับว่านางเพิ่งมาที่นี่เพื่อแจ้งเรื่องธรรมดาทั่วไปให้เขารู้ ไม่มีแรงกระเพื่อมไหวติงเลยแม้แต่น้อย!
เป็นคนที่แปลกเสียจริง
อย่างไรก็ตามแม้ว่าแม่นางเซี่ยคนนี้จะเย็นชา แต่ความช่วยเหลือจากนางทำให้เขารู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย
เมื่อหลู่หลินตอบตกลงเซี่ยเฉียวก็เก็บวิญญาณของหญิงชราไปทันที
ในช่วงสองวันที่ผ่านมานางได้สะสมวิญญาณจำนวนมากที่ต้องการให้นางสวดมนต์ให้ และเวลานี้นางได้ส่งพวกเขาทั้งหมดไปที่หอส่องชะตาแล้ว
