ตอนที่ 303 รังแกคน / ตอนที่ 304 เปลี่ยนแปลง
ตอนที่ 303 รังแกคน
เซี่ยผิงไหวไม่ใช่คนมีเหตุผล
“เขายังพูดว่าข้าลับหลังด้วยหรือ! เลวทรามเหลือเกิน!” เซี่ยผิงไหวได้ยินเช่นนั้นก็โกรธมาก
เขายังไม่เคยพูดถึงฉู่เจี้ยนกับคนในครอบครัวเลยนะ!
เวลานี้ชายผู้นั้นรู้สึกทุกข์ใจจนพูดอะไรไม่ออกเล็กน้อย และจากนั้นเขาก็มองไปที่เซี่ยเฉียวราวกับกำลังขอความช่วยเหลือ
เขาจนปัญญาแล้ว คุณชายรองตระกูลเซี่ยคนนี้พูดไม่รู้เรื่อง คุยด้วยยากยิ่ง เขาไม่กล้าคิดจินตนาการเลยว่าคนที่ตรงไปตรงมาเช่นนี้จะกลายเป็นคนที่จิตใจละเอียดอ่อนออกไปช่วยผู้ประสบภัยที่นอกเมืองได้!
ทว่าถึงแม้ว่าเขาจะไม่เชื่อ แต่ใบหน้าปูดบวมเช่นนี้ย่อมไม่ผิดแน่
คนที่ไปทำกุศลจนถูกทุบตีมา ทั่วทั้งเมืองหลวงนี้ไม่มีคนอื่นอีกแล้ว
“รบกวนเจ้ากลับไปกล่าวขอบคุณคุณชายฉู่แทนน้องชายที่ไม่เอาไหนของข้าให้ด้วย น้องชายของข้าคนนี้ดื้อรั้นซุกซน และออกจะโง่เขลาเล็กน้อย ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี ลำบากคุณชายฉู่ต้องคอยดูแลและกระตุ้นเขามาตลอดเสมอมา” เซี่ยเฉียวเอ่ยอย่างอบอุ่นและสงบนิ่ง
เซี่ยผิงไหวหันหน้าไปจ้องนางทันที
ฉู่เจี้ยนเคยดูแลเขาตอนไหนกัน!
เขาอยากจะตะโกนออกมาด้วยความไม่พอใจ แต่พอสบตากับเซี่ยเฉียวเขาก็รู้สึกเย็นเยียบจึงได้แต่นั่งนิ่งแต่โดยดี
เขาเองก็ปวดแก้มอยู่ด้วยจึงไม่พูดดีกว่า
เมื่อบ่าวชราได้ยินเช่นนั้นก็นับว่าโล่งใจได้ เขาจึงได้จากไป
“พี่หญิงใหญ่! เขาไม่เคยช่วยข้าเลยนะ! แล้ว
