ตอนที่ 299 ของไร้ค่า / ตอนที่ 300 ร้องไห้อย่างหนัก
ตอนที่ 299 ของไร้ค่า
พวกทหารทางการก็ตื่นตระหนกลนลานและรีบไปหาผู้บังคับบัญชาทันที
หลังจากที่เซี่ยเฉียวเข้าประตูเมืองไปแล้ว นางไม่ได้กลับบ้าน แต่รีบไปยังร้านขายยาที่ใหญ่ที่สุดในเมือง
คนของนางต่างก็ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย ถึงอย่างไรพวกเขาจำเป็นต้องได้รับการรักษา
ตอนที่พวกนางเพิ่งเข้าไปในเมืองเซี่ยเฉียวยังสั่งให้คนแขวนสัญลักษณ์ตระกูลเซี่ยอีกด้วย
“นี่มันรถม้าของตระกูลเซี่ยนี่ นั่นลูกชายลูกสาวของเซี่ยหนิวซานไม่ใช่หรือ เป็นอย่างนี้ไปได้อย่างไร ไปตีกับใครมาเนี่ย”
“สมกับเป็นลูกโจรจริงๆถึงกับเอาบ่าวรับใช้ออกมาอาละวาดบนท้องถนน ช่างน่ากลัวจริงๆ…”
“…”
เซี่ยผิงไหวขมวดคิ้ว ลืมความเจ็บปวดไปหมดสิ้น
“พี่หญิงใหญ่ ข้าไม่ได้ไปทำความดีสักหน่อยนี่? เหตุใดเมื่อครู่ท่านถึงพูดอย่างนั้นเล่า” เซี่ยผิงไหวงุนงง
“เมื่อครู่น้องชายไม่ได้เพิ่งจะเอาเสื้อผ้าและอาหารไปให้ผู้ประสบภัยหรอกหรือ อย่างนี้แล้วจะไม่ใช่ทำความดีได้อย่างไร ทั้งๆ ที่เจ้าใจดีมีเมตตาเช่นนี้แต่กลับถูกอันธพาลพวกนั้นรังแก ถูกทหารพวกนั้นดูหมิ่นจนต้องมาหาหมอที่ร้านยานี่ แล้วยังถูกคนสั่งสอนอีก…” น้ำเสียงของเซี่ยเฉียวช้าลงเล็กน้อย
เซี่ยผิงไหวคิดอยู่ครู่หนึ่ง
ก็จริง ของพวกนั้นเขาเอาไปให้ผู้ประสบภัยจริงๆ
พอคิดเช่นนี้แล้วเขาก็ถือว่าทำความดีจริงๆ
อีกอย่างวันนี้เขาก็บริสุทธิ์จริงๆ ยังไม่ได้ทำอะไรเลยสักอย่างก็ถูก
