ตอนที่ 293 แจ้งลา / ตอนที่ 294 ไม่ได้คิดจะเลี้ยง!
ตอนที่ 293 แจ้งลา
หลังจากที่วิญญาณชายพูดจบเขาก็รู้สึกอัปยศอดสูอยู่บ้าง
เขาถูกฆ่าตายจนกลายเป็นวิญญาณลอยไปลอยมาแล้ว แต่เขายังไม่กล้าล้างแค้นด้วยซ้ำ เอาแต่คิดถึงแต่ของไร้ค่าพวกนั้น…เสื้อผ้าและอาหาร
ปรมาจารย์ที่เหมือนนางฟ้าที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้จะต้องหัวเราะเยาะเขาอย่างแน่นอนสินะ?
เซี่ยเฉียวพยักหน้า “ข้ารับความปรารถนานี้ไว้แล้ว”
ที่สำนักศึกษานางยังมีถั่วเงินแปดร้อยกว่าเมล็ดที่ยังไม่ได้ใช้จ่าย ดังนั้นนางจึงเหลือถั่วเงินประมาณหนึ่งพันเมล็ดในบัญชีของนางเอง ซึ่งเมื่อแลกเป็นเงินก็จะได้แค่หนึ่งร้อยตำลึงเท่านั้น
เงินหนึ่งร้อยตำลึงเอามาจ้างคนก็คงจะไม่ได้
อย่างไรก็ตามแม้ว่าสำนักศึกษาจะกำหนดว่าพวกนางไม่สามารถใช้ทรัพย์สินของที่บ้านได้ แต่ก็ไม่มีปัญหาอะไรที่จะใช้แรงงานคน
ตอนที่ซย่าหย่าอวิ๋นออกมานอกเมืองย่อมเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอนที่นางจะนำเพียงสาวใช้ส่วนตัวติดตัวมาด้วยเท่านั้น เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดการจลาจลนางจะต้องนำคนงานอย่างน้อยเจ็ดหรือแปดคนติดตามมาด้วย
ภายในขอบเขตที่เหมาะสมพวกนางก็ยังสามารถใช้ความสามารถของที่บ้านตนเองได้
หลังจากที่เซี่ยเฉียวกลับบ้านไปแล้วนางก็ขอให้พ่อบ้านนับจำนวนคนงานในบ้าน
บ่าวรับใช้ของตระกูลเซี่ยเกือบทั้งหมดต่อสู้เป็น เพราะบิดาและพี่ชายคนโตของนางชำนาญเรื่องการต่อสู้ ดังนั้นพวกเขาจึงใส่ใจเรื่องนี้มากตอนที่คัดเลือกคนงาน
ด้ว
