ยเหตุนี้จึงช่วยนางได้มากทีเดียว
“เจ้าจะเอาบ่าวรับใช้พวกนี้ออกไปด้วยหมดเลยหรือ เอาไปทำอะไรน่ะ” เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นก่อนจะออกจากบ้าน เซี่ยหนิวซานก็ต้องตกใจทันทีเมื่อเห็นบ่าวรับใช้มากมายเช่นนี้
ลูกสาวของเขาคงไม่ได้พาพี่น้องพวกนี้ไปทะเลาะวิวาทกับใครหรอกนะ
“พี่หญิงใหญ่กำลังเดิมพันกับแม่นางซย่า นางน่าจะพาบ่าวในบ้านออกไปทำความดีที่นอกเมือง!” เซี่ยผิงไหวเอ่ยทันที หลังจากพูดจบเขาก็ยิ้มให้เซี่ยหนิวซานราวกับว่ากำลังขอคำชม
เซี่ยเฉียวมองดูท่าทางของเซี่ยผิงไหวก็รู้สึกว่าเด็กโง่คนนี้ค่อนข้างน่าสงสาร
อายุสิบสองปียังเป็นช่วงเวลาที่จิตใจอ่อนไหว
หลูซื่อจากไปแล้ว เซี่ยหนิวซานก็มักจะไม่ค่อยสนใจเขา ระยะนี้เซี่ยผิงกั่งก็เข้มงวดกับเขามากขึ้น พี่สาวอย่างนางก็ยังเอาตั๊กแตนของเซี่ยผิงไหวไปอีก ตอนนี้เด็กคนนี้น่าจะไม่มีเรื่องสนุกอะไรเลยแม้แต่น้อย
อีกอย่างตอนที่เขาอยู่ในสำนักศึกษาก็ยังต้องคอยเอาใจอาจารย์เซียวอีก
เป็นเด็กที่น่าเวทนาเสียจริง
“เดิมพันกับแม่นางซย่า? แม่นางซย่าคนไหนหรือ เดิมพันด้วยเงินหรือไม่” เซี่ยหนิวซานได้ยินเช่นนั้นก็รีบเอ่ยถามทันที
เขามองแต่เซี่ยเฉียว ไม่แม้แต่จะมองเซี่ยผิงไหวเลยสักนิด
“ใครๆ ข้างนอกก็บอกว่าท่านพ่อนั้นเป็นคนเลวที่โหดร้ายไร้ประโยชน์ ข้าได้ยินแล้วก็รู้สึกอึดอัดไม่สบายใจจึงได้เดิมพันกับแม่นางซย่าคนนั้น หากข้าชนะนางได้ก็เท่ากับเป็นหน้าเป็นตาให้ท่านพ่อด้วย” เซี่ยเฉียวโกหกหน้าตาย
เซี่ย
