ดจึงเป็นเพิงที่สร้างขึ้นอย่างเรียบง่าย หลังคามุงด้วยหญ้าคา สี่ด้านประกอบขึ้นจากไม้และหินซึ่งมักจะมีรูให้ลมเล็ดลอดเข้ามาได้
ฤดูหนาวนี้อากาศหนาวเหน็บ และในอีกไม่กี่วันเกรงว่าน้ำก็จะกลายเป็นน้ำแข็งแล้ว
พอหิมะตกเพิงพวกนั้นก็คงถล่มลงมา
แต่ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้น ในใจของพวกผู้ประสบภัยก็คงคิดว่าไม่แย่เท่าไรแล้ว
หากเป็นปีแห่งความหายนะ ถึงจะขายลูกกินก็คงไม่แปลก แม้ว่าจะมีบางคนหนาวตายไป แต่คนส่วนใหญ่ก็สามารถอดทนจนรอดไปได้ แค่ต้องรอให้ย่างเข้าฤดูใบไม้ผลิ เมื่อน้ำแข็งและหิมะละลายแล้วพวกเขาก็จะสามารถกลับสู่บ้านเกิดของตนเองได้
เซี่ยเฉียวราวกับกำลังครุ่นคิด
ผู้ดูแลร้านรู้สึกผิดเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเซี่ยเฉียวเงียบไป
แม่นางน้อยคนนี้ท่าทางบอบบางอ่อนแอคงไม่ตกใจหวาดกลัวจนเป็นอะไรไปหรอกนะ
“อันที่จริงก็ยังดีนะที่คราวนี้มีผู้ประสบภัยไม่มากนักและชีวิตก็ดีขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก แม่นางยังเด็กและไม่เคยเห็นฉากภัยพิบัติในอดีต สถานการณ์ข้างนอกตอนนี้เทียบไม่ได้เลยจริงๆ” ผู้ดูแลร้านเอ่ยอีก
