ตอนที่ 285 ชดใช้เงิน / ตอนที่ 286 ร่างกายพิการแต่ไม่ย่อท้อต่อโชคชะตา
ตอนที่ 285 ชดใช้เงิน
เซี่ยเฉียวรู้สึกตกใจกับความป่าเถื่อนของบิดาและพี่ชายของนางจนต้องนำกระดาษยันต์พวกนั้นพกติดตัวไปด้วยแต่โดยดี
นางเอายันต์พวกนั้นออกไปแค่ไม่นาน ท่านพ่อของนางก็ต้องอนาถขนาดนี้แล้ว!
หากเป็นเช่นนี้ต่อไป…แม้แต่ชีวิตก็อาจจะหาไม่!
“ข้าไม่ได้แพ้เจ้าเด็กบ้านั่นนะ ก็แค่ช่วงนี้ซวยไปหน่อย ขาข้าเกิดเป็นตะคริวขึ้นมาตอนที่สู้กันอยู่ ไม่อย่างนั้นแล้วความสามารถน้อยนิดของเจ้านั่นหรือจะทำร้ายข้าได้ เฮอะ!!” เซี่ยหนิวซานให้ตายก็ไม่ยอมเสียหน้า
เซี่ยเฉียวรู้สึกผิดเข้าไปอีก
นางกุมยันต์เอาไว้แน่น
“ข้าให้คนไปส่งจดหมายที่บ้านตระกูลเมิ่งตั้งแต่เช้าแล้ว ก็น่าจะมีจดหมายตอบกลับเรื่องดูตัวในไม่ช้า เจ้าไปเรียนหนังสือเถอะ ที่เหลือเจ้าก็ไม่ต้องเป็นกังวลอะไรแล้ว!” เซี่ยหนิวซานเอ่ยเสริม พูดจบเขาก็แยกเขี้ยวเล็กราวกับบังเอิญไปสัมผัสบาดแผลเข้าโดยไม่ตั้งใจ
เซี่ยเฉียวพยักหน้าแต่โดยดี กระทั่งเผยรอยยิ้มว่าง่ายออกมาด้วย
หากพ่อนางรู้ว่าที่ตนเองต้องโชคร้ายก็เพราะนางเป็นสาเหตุ เขาจะถือมีดมาบั่นคอนางหรือไม่
เซี่ยเฉียวกลัวจนตัวสั่น นางรีบแจ้นขึ้นไปนั่งบนเกี้ยวอย่างเร็ว
หลังจากหยุดเรียนไปหลายวันเซี่ยเฉียวก็ค่อนข้างคิดถึงสำนักศึกษาอยู่บ้าง
ในกระเป๋าสะพายที่นางเย็บมีหนังสือกองหนา และเมื่อนางมาถึงสำนักศึกษา นางก็ไปหอหนังสือเพื่อเอามันไปแลกกับถั่วเงิ