นางขั้นสูงเอาตรงๆ อย่างนั้น
เซี่ยหนิวซานสั่งให้คนแยกย้ายทันที
เขาเดินนำเซี่ยเฉียวเข้าไปนั่งในห้องโถง
“ข้าได้ยินมาว่านายหญิงชราของตระกูลเมิ่งเก่งเรื่องจับคู่ ในเมื่อตอนนี้ท่านพ่อได้ขับไล่หลูซื่อออกไปแล้ว ก็น่าจะหานายหญิงคนใหม่มาดูแลเรื่องอาหารการกินในบ้าน ยังมีพี่ใหญ่อีกคนที่ตอนนี้ก็อายุอานามยี่สิบกว่าปีแล้วก็ยังหาคู่ครองไม่ได้สักที…ท่านส่งใครสักคนไปที่บ้านตระกูลเมิ่งเพื่อขอให้นายหญิงชราช่วยเหลือเรื่องนี้หน่อยก็ได้แล้ว” เซี่ยเฉียวเอ่ย
“แต่งภรรยา!?” เซี่ยหนิวซานได้ยินเช่นนั้นก็ขนลุกซู่ทันที “เพิ่งจะผลาญสมบัติหมดไปคนหนึ่ง ยังจะแต่งอีกหรือ! ตอนนี้บ้านเราก็ไม่มีเงินอะไรมากมายไปซื้อสินสอดด้วย ไม่ได้ๆ”
“ท่านคิดจะแต่งก็ต้องดูด้วยว่ามีคนยอมแต่งกับท่านหรือไม่ นายหญิงชราตระกูลเมิ่งก็ไม่แน่ว่าจะกล้ายอมรับงานนี้ ถึงอย่างไรท่านก็เพิ่งหย่ากับหลูซื่อ ชื่อเสียงท่านเองก็ไม่ดี ไม่ว่าจะแนะนำผู้หญิงบ้านไหน นายหญิงชราตระกูลเมิ่งก็จะคิดว่าเป็นการทำร้ายคนอื่นเขา นางจะยอมตกลงได้อย่างไร แต่ท่านยกเรื่องนี้ขึ้นมาก็ไม่นับว่าทำให้นางลำบาก หากนางไม่ช่วยก็คงไม่ได้ เกรงว่า…ท้ายที่สุดแล้วนางก็ได้แต่ต้องส่งอินทรีทองคำคืนมา แล้วหลีกหนีให้ไกลจากท่าน ไม่แน่นางยังอาจจะส่งของขวัญขอโทษมาด้วยก็ได้” เซี่ยเฉียวเอ่ย
