ตกใจทันที
“ข้าจะกลับไปถาม! ไปถามหลูซื่อให้รู้เรื่อง ส่งของไปให้ใครก็ต้องเอาคืนมาให้หมด! ใครกล้าเอาของของข้า ข้าจะบั่นคอพวกมัน!” เซี่ยหนิวซานตื่นตัวอย่างยิ่ง
ของในหีบนั่นสามารถพูดได้ว่าเป็นเลือดเนื้อทั้งชีวิตของเขา!
เขาเป็นโจร รบกับคนเถื่อน เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายไปเพื่ออะไร ไม่ใช่เพื่อจะได้มีของดีๆ สักหน่อยหรือ!
เขายอมให้เงินหลูซื่อไปห้าพันตำลึงไม่ใช่เพราะว่าเขาใจกว้าง แต่เป็นเพราะคิดนึกว่าตนเองมีเงินมากต่างหาก!
หากสิ่งของในหีบนี้ยังคงอยู่ อย่าว่าแต่ห้าพันตำลึงเลย ต่อให้ต้องให้อีกห้าพันตำลึงเขาก็ไม่เดือดร้อนทุกข์ใจ!
แต่ความเป็นจริง…
หลูซื่อนังคนล้างผลาญ!
เรื่องที่เซี่ยหนิวซานต้องการจะทำ ใครเล่าจะขวางไว้ได้
หลังจากเรียกพ่อบ้านแล้ว เขาก็ขี่ม้าออกไปหาหลูซื่อทันที