ยทำเรื่องน่าละอายอะไร จึงต้องขอให้พวกเขาช่วยจัดการให้ไปแล้ว!
มีการส่งของขวัญให้แบบนี้ด้วยหรือ!
จากไม่เคยมีความเคลื่อนไหว จู่ๆ ก็ส่งอินทรีทองตัวใหญ่ไปให้!
ตอนที่เขารู้เรื่องนี้ หลูซื่อก็เดินทางไปรับคนที่เหลียวโจวเสียแล้ว ดังนั้นจึงยังไม่ทันได้คิดบัญชีกับนาง
ต่อมาเมื่อน้องสาวเขามาแล้ว เขาก็ไม่อยากจะเอาเรื่องราวแต่เก่าก่อนมาตีไข่ใส่สี จนดูเหมือนว่าครอบครัวของพวกเขากำลังรังแกคนอื่น
เซี่ยหนิวซานหมดเรี่ยวแรงทันที
หีบใบนี้ถูกซ่อนไว้ค่อนข้างดี แม้ว่าจะอยู่ในห้องเก็บอาวุธ แต่มันถูกวางไว้ตรงส่วนในสุดซึ่งปกติจะไม่เป็นที่สังเกต
ทำไมพวกนางถึงได้นึกถึงแล้วหยิบเอาไปจนหมดเกลี้ยงได้เล่า!
เงินของเขา!
สมบัติของเขา!
เวลานี้เซี่ยหนิวซานกำลังจะกระอักเลือดออกมาเสียให้ได้
ไม่ใช่ว่าหีบจะนี้ไม่เหลืออะไรแล้ว ที่เหลือ…
ยังมีแผ่นหนังแกะที่เขารองไว้ด้านล่างเพื่อกันความชื้น…
เซี่ยหนิวซานไร้เรี่ยวแรง เขาทรุดนั่งลงบนพื้นในทันที “ข้าไม่มีเงินแล้ว ลูกสาวคนโตของข้าก็สุขภาพไม่ดี ข้ายังต้องดูแลอีก ตอนนี้ในบ้านเหลืออยู่แค่…พันกว่าตำลึงเท่านั้น ไม่พอใช้แล้ว!”
อินทรีทองของเขา…
เซี่ยหนิวซานท้อแท้อยู่ครู่หนึ่ง และบ่นอะไรพึมพำ ทันใดนั้นเขาก็ลุกขึ้นมาอย่างกะทันหัน พุ่งพรวดเข้าไปที่ชั้นวางอาวุธ แล้วเอื้อมมือไปคว้าดาบยาวเล่มหนึ่งออกมา
ยกเท้าเตรียมจะออกไป
“ท่านพ่อคิดจะทำอะไรน่ะ คงไม่ได้คิดที่จะตัดคอ…ทะ…หลูซื่อหรอกนะ” เซี่ยผิงไหว
