ส้นนั้นนับว่าเป็นชิ้นที่ราคาถูกที่สุดชิ้นหนึ่ง เนื่องจากใช้หยกปริมาณน้อย แต่คุณภาพดีมาก และมีดีที่ลูกเล่นของมัน ฝีมือการแกะสลักก็ยิ่งดีเข้าไปอีก มีค่าถึงสองหรือสามพันตำลึง!
นอกจากนี้ เขาจำได้ว่าในหีบมียังมีอินทรีทอง ซึ่งลูกตาของมันทำจากอัญมณี เป็นทองคำแท้ๆ บนขนนกยังประดับด้วยหินที่ส่องประกายสีทองชนิดหนึ่ง หินก้อนนั้นหายากมาก มันเป็นของที่เขาชิงมาได้ตอนที่ต่อสู้กับคนเถื่อน!
พูดให้ตรงกว่านี้หน่อยก็คือ ฮ่องเต้ผู้ชราก็ยังไม่มีด้วยซ้ำ!
แต่มันกลับถูกผู้หญิงช่างผลาญพวกนั้นเอาไปให้คนอื่นเสียแล้ว?!
“ส่งไปให้ใครแล้ว!” ดวงตาของเซี่ยหนิวซานแดงก่ำ ดูน่ากลัวอย่างยิ่ง
“จะตะคอกใส่ข้าทำไม ข้าก็เพิ่งพบว่าของในนั้นหายไปตอนที่มาเปิดหีบดูทีหลังเหมือนกัน ข้าตรวจสอบดูก็เลยรู้ว่าบางอย่างนางส่งไปให้ท่านย่ากับพวกท่านลุงท่านอา บางส่วนก็ส่งไปให้บ้านตระกูลหลู แล้วก็ยังมีคนที่ท่านคบหาด้วย นางก็เลือกๆ แล้วส่งไปให้…” เซี่ยผิงกั่งเอ่ยอีก
เขารู้ว่าในนั้นมีอินทรีทอง
ต่อมาจึงได้พยายามหาไปทั่ว สองปีก่อนหน้าตระกูลเมิ่งมีตาเฒ่าฉลองวันเกิด ผู้คนมากมายในเมืองหลวงก็เลยส่งของขวัญไปให้ หลูซื่อก็ส่งของขวัญไปให้พวกเขาด้วย
นางส่งอินทรีทองนั่นไปให้ตระกูลเมิ่ง
สองปีมานี้ตระกูลเซี่ยก็ไม่ได้มีเรื่องมงคลอะไร จึงไม่มีของขวัญส่งตอบแทนกลับมาจากตระกูลเมิ่ง
ทว่าหากเขาเป็นคนตระกูลเมิ่ง แล้วได้รับของขวัญชิ้นใหญ่ขนาดนี้ คงจะคิดว่าตระกูลเซี่
