ดเร็ว
เซี่ยเฉียวเองก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจ ถึงอย่างไรนางก็แค่ต้องการรังแกบิดาผู้ให้กำเนิดที่ไม่เคยมีความรับผิดชอบ และไม่เคยคิดจะข่มพี่น้องของนาง พวกเขาหลบไปไกลๆ ก็ดีแล้ว รอให้นางหายโกรธแล้วค่อยไปเล่นกับพวกเขาก็แล้วกัน!
อีกด้านหนึ่ง เซี่ยหนิวซานกลับไปถึงห้องของตนเองด้วยสีหน้าบึ้งตึง พอถึงห้องเขาก็ปิดประตูลง จากนั้นก็ยกเท้าขึ้นข้างหนึ่งก่อนจะกระโดดด้วยขาเดียวไปจนถึงเตียงนอน พอถอดร้องเท้าถุงเท้าออกดูก็พบว่านิ้วหัวแม่เท้าเปลี่ยนเป็นห้อเลือดไปเป็นแถบ
เซี่ยหนิวซานแยกเขี้ยวยิงฟันขณะที่ใส่ยา จากนั้นเขาก็อดทนกับความเจ็บปวดไปเปิดหีบออกดู
พอเปิดหีบออกดู…
สีหน้าเขาก็มืดคล้ำลงทันที
กล่องใส่สมบัติของเขามีหลายใบ ใบที่อยู่ในห้องนี้เป็นของที่ปกติหลูซื่อจะซื้อหามา เขาคิดว่าถึงอย่างไรก็คงไม่ได้ใช้ ตอนที่รู้ถึงความจำเป็นเร่งด่วน
มันกลับ…ว่างเปล่าไปเสียแล้ว
ช่างเถอะ เขาเป็นคนให้หลูซื่อเอาไปเอง ลูกผู้ชายจะมาตระหนี่ขนาดนั้นไม่ได้!
เขาหันหลังกลับออกไปยังห้องเก็บอาวุธเพื่อเปิดหีบอีก
ที่นั่นจึงจะเป็นของรักของหวงของเขาทั้งหมด!
