้สึกหนาวเย็นไปทั้งร่าง
มีวิญญาณมากเกินไป ทั้งโหวกเหวกทั้งน่ากลัว
นางพยายามทำให้ร่างกายอบอุ่นด้วยการดื่มชา ส่วนซย่าหย่าอวิ๋นที่อยู่ข้างกัน แค่รู้สึกเนื้อตัวไม่สบาย
นางโกรธมากเหลือเกิน จนทำให้นางรู้สึกอึดอัดในอก หายใจไม่ออกเล็กน้อย โดยเฉพาะเมื่อได้ยินเสียงความเลื่อนไหวของเซี่ยเฉียวที่นั่งอยู่ด้านข้าง ก็ยิ่งรู้สึกว่านางโชคร้ายเกินไป
ทันทีที่ความหงุดหงิดนี้แล่นริ้ว ซย่าหย่าอวิ๋นก็อดรู้สึกคันเล็กน้อยไปทั่วร่างไม่ได้ และเมื่อนางลูบใบหน้าของตัวเอง นางก็สัมผัสได้ถึงตุ่มสิวที่ผุดขึ้นมาจำนวนหนึ่ง!
สีหน้าของซย่าหย่าอวิ๋นเปลี่ยนไปในพริบตา
ช่วงนี้นางก็ไม่ได้กินอาหารรสเผ็ดนี่?
ทั้งหมดต้องโทษเซี่ยเฉียวที่ทำให้นางโกรธ เพราะสภาพจิตใจที่ตกต่ำของนางถึงได้เกิดของแบบนี้ขึ้นมาได้!
ซย่าหย่าอวิ๋นยิ่งหงุดหงิด ใบหน้าของนางคันยุบยิบแต่นางก็ไม่กล้าที่จะเกาอีก ร่างกายของนางเย็นเล็กน้อย และไม่สามารถปลุกความมีชีวิตชีวาขึ้นมาได้
ในหัวเต็มไปด้วยความคิดฟุ้งซ่าน
ขณะที่นางกำลังคิดอยู่จู่ๆ ก็รู้สึกเจ็บที่เท้าขึ้นมาอย่างกะทันหัน
เมื่อนางก้มหน้าลงไป มอง ก็เห็นดวงตาถั่วเขียวคู่หนึ่งลำตัวเหยียดยาวกำลังจ้องมองนาง!
“กรี๊ดดดด!” ซย่าหย่าอวิ๋นตกใจโลดขึ้นทันที นางกรีดร้องจนคอแทบพัง งูนั่นกัดนางไปทีหนึ่งแล้ว เมื่อมันเห็นนางมีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างรุนแรงในเวลานี้ จู่ๆ งูตัวนั้นก็พุ่งพรวดขึ้นมาทันที และทิ้งรอยเขี้ยวอันดุร้ายน่ากลัว
