ตอนที่ 263 ลำเอียง / ตอนที่ 264 ส่งของขวัญ
ตอนที่ 263 ลำเอียง
เซี่ยเฉียวอดเห็นใจจ้าวเสวียนจิ่งไม่ได้ ไม่น่าแปลกใจที่เขาไม่สามารถอาศัยอยู่ในวังตะวันออกแห่งนี้ได้ พลังพิฆาตทั้งเล็กและใหญ่พวกนี้รวมกันแล้วไม่น้อยเลย เขาสามารถอยู่มาได้จนถึงตอนนี้ก็เพราะเขามีปราณมังกรปกป้องเขา และโชคชะตาของเขาเองที่แข็งแกร่งพอด้วย!
สีหน้าของเซี่ยเฉียวซับซ้อน นางกำนัลที่อยู่ข้างๆ รู้สึกว่าแม่นางเซี่ยผู้นี้แปลกมากจริงๆ
ฝ่าบาทรับสั่งเอาไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่าให้นางนำแม่นางเซี่ยเดินชมรอบๆ ให้ทั่ว ดังนั้นเช้าตรู่วันนี้นางจึงสอบถามลักษณะหน้าตาของแม่นางเซี่ย และพาตัวเองไปยืนอยู่ใกล้ๆ แล้วรอให้แม่นางเซี่ยเอ่ยปาก
ทว่านางคิดว่าการเดินชม…
คือการเดินรอบสวน ชมดอกไม้ใบหญ้า หากนางมีข้อเรียกร้องอะไรก็ให้ทำให้ทันที
แต่การเดินชมของแม่นางเซี่ยคือการเดินชมจริงๆ
หลังจากที่ออกมาจากสวนนั้นแล้วนางก็แทบจะชมวังตะวันออกที่กว้างใหญ่ขนาดนี้ไปหมดทุกที่แล้ว
สิ่งที่ทำให้นางตกใจยิ่งกว่านั้นก็คือ แม่นางเซี่ยยังพกกระดาษ พู่กัน และ…เข็มทิศเล็กๆ ติดตัวมาด้วย
นางพึมพำอะไรของนางแล้วก้มหน้าลงเขียนๆ วาดๆ ลงบนกระดาษ บ้างเป็นอักษร บ้างเป็นภาพแผนผัง นางไม่เข้าใจแผนผังนั้น แต่รู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ลึกลับมาก!
“แม่นางเซี่ย ตอนนี้ก็นานพอสมควรแล้ว ท่านอยากจะกลับไปพักผ่อนหน่อยหรือไม่” นางกำนัลเอ่ยถาม
เซี่ยเฉียวเงยหน้ามองดวงอาทิตย์อันแสนอบอุ่น
อันที่จริงนาง
