ากฝ่าบาทเห็นว่าเหมาะสมก็แต่งตั้งนางเป็นสนมรอง ให้กำเนิดทารกน้อยสักคนก็จะดีมาก…”
จ้าวเสวียนจิ่งท่าทางตกใจ “เจ้าว่าอะไรนะ”
เซี่ยผิงกั่งยืดอกผึ่งผาย ยังไม่ลดละท่าที “น้องสาวของข้าเป็นคนอ่อนโยน บริสุทธิ์ สงบ และไร้เดียงสา นางมีพื้นอารมณ์ที่ดีเป็นอย่างมาก หากนางได้เป็นคนในจวนของฝ่าบาท คงจะเป็นพรจากการบำเพ็ญตนของฝ่าบาท…ของน้องสาวกระหม่อมแล้ว”
“เจ้าจริงจังหรือ” จ้าวเสวียนจิ่งท่าทางเฉียบคม คิ้วกระบี่ชัดเจนราวกับยอดเขา กระทั่งร่างอยู่ในชุดคลุมสีดำ สายตาปรากฏประกายเป็นระลอก
“จรังจังสิ” เซี่ยผิงกั่งรู้สึกขาดความมั่นใจเล็กน้อย
น้องสาวของเขาหน้าตางดงามจริงๆ เขาเพียงหวังว่ารัชทายาทจะรักกันไปสักพัก คลอดลูกสักคนก็พอแล้ว อย่าได้รักมั่นลึกซึ้งจนตายตามน้องสาวของเขาไปในอนาคตก็พอ
แน่นอนว่าเซี่ยผิงกั่งก็แค่คิดเรื่องนี้ไปเรื่อยเปื่อย
จ้าวเสวียนจิ่งเก็บอาการและยกยิ้ม
เขาเอ่ยสบายๆ โดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง “ในเมื่อเจ้าเอ่ยปากแล้วก็ลองเชิญนางเข้าไปในวังดู เพียงแต่เรื่องเลือกนางสนมนี้ ไม่ได้เป็นเรื่องที่ข้าตัดสินใจได้เพียงคนเดียว…”
“เข้าใจ กระหม่อมเข้าใจ” เซี่ยผิงกั่งยินดีปรีดาทันที
จ้าวเสวียนจิ่งกำลังคิดอยู่พอดีว่าจะส่งเทียบเชิญโดยให้ตระกูลเซี่ยอย่างไรจึงจะไม่ดูมีพิรุธ ตอนนี้เซี่ยผิงกั่งกลับหาทางให้เขาเอง
ได้อย่างใจเขายิ่งนัก
ตอนที่ 260 ทำให้ขุ่นเคือง
การคัดเลือกสนมของรัชทายาทนั้นเป็นเรื่องใหญ่ เดิมทีอีกไม่กี่วั