เย่ว์สงบลงเล็กน้อย
เงินมากขนาดนี้ ต่อไปหากนางแต่งงานก็มีความมั่นใจเต็มเปี่ยมได้แล้ว
“ท่านแม่ ท่านเข้าไปพักผ่อนในห้องเถอะ” น้ำเสียงเผยหว่านเย่ว์สงบลง นางกุลีกุจอช่วยพยุงหลูซื่อเข้าไปในบ้าน
เวลานี้หลูซื่ออารมณ์ไม่ดีจึงไม่ได้รู้ว่าว่าลูกสาวของนางมีอะไรแปลกไป กระทั่งรู้สึกสบายใจเล็กน้อยหลังจากที่ได้จับมือของลูกสาวนาง
มีเงิน มีลูกสาว นางก็คงจะใช้ชีวิตต่อไปได้…
นางรู้วิธีจัดการร้านค้าดูแลกิจการตลอดหลายปีที่ผ่านมา รอให้ผ่านไปสักพัก นางจะซื้อร้านเล็กๆ สักร้าน แล้วค่อยจ้างคนดูแลที่ไว้ใจได้มาจัดการให้ก็ได้แล้ว
เมื่อบ้านตระกูลเซี่ยสูญเสียนายหญิงไปอย่างกะทันหัน สาวใช้และบ่าวรับใช้ต่างก็อยู่กันด้วยความระมัดระวัง
สองวันนี้เรื่องที่ตระกูลเซี่ยซื้อคนทำงานไม่อาจรอดพ้นหูตาเพื่อนบ้านไปได้ ภายนอกจึงเริ่มลือกันบ้างแล้ว
ว่ากันว่าหลูซื่อแม่เลี้ยงคนนี้สู้ลูกเลี้ยงไม่ได้จึงถูกไล่ออกไป
คำพูดเหล่านี้ไม่ควรจะรู้ไปถึงหูของเซี่ยเฉียว แต่ชุนเอ๋อร์เป็นพวกเก็บซ่อนอะไรไว้ไม่เก่ง สีหน้าท่าทางโกรธเคืองเช่นนั้นของนางใครเห็นก็เดาออก
