เซี่ยเฉียวจะไม่ดีเท่าไร แต่นางหน้าตาดี ไม่แน่ว่ารัชทายาทอาจจะเห็นแก่ที่เขาทำงานอย่างละเอียดรอบคอบ โปรดปรานเขาบ้างสักเล็กน้อยกระมัง
เซี่ยผิงกั่งรู้สึกว่าน้องสาวของเขาก็อยู่ได้ไม่นานแล้ว เขาย่อมต้องพยายามอย่างหนักเพื่อทำให้ความปรารถนาของนางเป็นจริง จะได้ตายตาหลับ
ส่วนอีกด้านหนึ่ง เวลานี้เซี่ยหนิวซานกลับไปที่เรือนใหญ่ด้วยสีหน้าเย็นชา
ทันทีที่ถึงห้องเขาก็เห็นหลูซื่อนอนคุดคู้ราวกับคนป่วยอยู่บนเตียง
ท่าทางของหลูซื่อทำให้คนที่เห็นปวดใจ แต่เมื่อเซี่ยหนิวซานนึกถึงลูกสาวของเขาก็ไม่รู้สึกว่านางจะอ่อนแออะไรได้ขนาดนี้
ถ้าหากบอกว่าป่วย หลูซื่อก็ยังแสดงได้ไม่แนบเนียนพอ
ท่าทางของนังหนูเฉียวต่างหากที่เรียกได้ว่าน่าสงสารโดยแท้ ส่วนหลูซื่อ…
เซี่ยหนิวซานเองก็มีตา เขามองออกว่าท่าทางของหลูซื่อมากกว่าครึ่งนั้นเป็นการเสแสร้ง เพียงแต่หลายครั้งที่เขาคร้านจะถือสาหาความเอากับผู้หญิงตัวเล็กๆ ยิ่งกว่านั้น ในสายตาของเขาผู้หญิงอ่อนแอเล็กน้อย ทำให้มองดูแล้วสบายใจมากกว่า
เพียงแต่หลักการก็คือท่าทางอ่อนแอเช่นนี้ควรเป็นเรื่องบันเทิงในห้องส่วนตัว ไม่ใช่สิ่งที่ควรนำมาใช้เป็นแผนจัดการลูกสาวของเขา
เซี่ยหนิวซานเข้าห้องมาด้วยใบหน้าอึมครึม หลูซื่อจึงรู้สึกตึงเครียดขึ้นมาทันทีพลางจ้องมองเขาด้วยท่าทางน้อยใจ “ท่านพี่ ข้าแต่งกับท่านมาหลายปีแล้ว แต่ก็ไม่อาจให้กำเนิดลูกแก่ท่านได้สักคน ข้าผิดต่อท่าน ตอนนี้นังหนูเฉียวก็มาเกลียดชังข้
