ลงโทษอยู่แล้ว จะขับไล่ไปก็ได้ แต่…
จะต้องโบยด้วยหรือ แบบนี้ออกจะไร้ความปรานีไปหน่อยหรือไม่…
“หยวนหรง หมาตัวนี้ไม่ซื่อสัตย์มานานแล้ว บัญชีที่บ้านก็เละเทะ หลูซื่อทำอะไรไม่ดี เขาก็ได้เงินไปไม่น้อย! แม้ว่าเขาจะเป็นคนเก่าคนแก่ออกมาจากค่าย แต่เขาเป็นคนไร้ประโยชน์ และยังไม่เคยต่อสู้ร่วมเป็นร่วมตายกับพวกเรามาก่อน ให้โจรที่ชอบรบราฆ่าฟันแบบเขามาเป็นพ่อบ้าน พวกเรายังให้ความเป็นธรรมกับเขาอีกหรือ เขากลับกล้าที่จะขี่หัวเจ้านาย แม้ว่าคนประเภทนี้จะอยู่ในค่าย เขาก็จะเป็นคนทรยศที่ไม่ซื่อสัตย์ ดีเท่าไรแล้วที่ไม่โยนมันให้เป็นอาหารหมาป่าไปเสีย!”
เซี่ยหนิวซานรับฟังคำพูดของลูกชายตนเอง เวลานี้จึงเก็บไปคิดอย่างจริงจัง
เขาก็ไม่คิดว่าหยวนหรงดีอะไรมากมาย
เพียงแต่มีคนในค่ายน้อยลงเรื่อยๆ บางคนที่ออกมาด้วยกันได้เปลี่ยนสถานะไปอย่างสิ้นเชิง และลืมมิตรภาพระหว่างพี่น้องตอนนั้นไปนานแล้ว
“ขอบคุณท่านพี่” เซี่ยเฉียวเอ่ย
เซี่ยผิงกั่งสีหน้าจริงจัง เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ย “สาวใช้และคนงานภายในบ้านก็ควรจะเปลี่ยนเสียหน่อย ท่านพ่อคิดถึงความหลังก็จริง แต่ที่นี่ไม่ใช่ค่ายโจร! หากไม่รู้กฎเกณฑ์ ไม่รู้ความ ก็เก็บเอาไว้ไม่ได้!”
มันควรเป็นเช่นนี้มาตั้งนานแล้ว!
ใบหน้าเซี่ยเฉียวเพิ่งแสดงอาการผ่อนคลายออกมาได้บ้าง
เซี่ยหนิวซานยังรู้สึกผิดต่อเซี่ยเฉียว
เมื่อมาคิดดูให้ดี ตัวเขาเองก็ไม่ได้ทำอะไรที่ผิดต่อหยวนหรง แต่ตอนนี้เขากลับมา
