เดียวกับพวกวิญญาณที่กำลังขุ่นเคือง
เมื่อเห็นนางลืมตา พวกวิญญาณก็เริ่มประณามนางด้วย
“แม่นางน้อย ทั้งที่พวกเราตกลงกันไว้อย่างดิบดี แต่ตอนนี้มีชายไร้ความปรานีคนหนึ่งมาแทรกแซงเสียแล้ว ถึงพวกเราสิงร่างเจ้าไปก็ทำอะไรไม่ได้เลย!”
“หรือว่าเจ้าพูดกับเขาหน่อย พวกเราแต่อยากสูดอากาศหายใจสักพัก ไม่ทำอะไรทั้งนั้น ขอเวลาแค่คนละหนึ่งเค่อก็พอ จะได้หรือไม่”
แม้เซี่ยเฉียวจะต้องการพูดแต่ลิ้นของนางถูกกดไว้ นางจึงทำอะไรไม่ได้เลย
นางกระพริบตาปริบๆ ด้วยความเหนื่อย
“แม่นางน้อย เจ้าดูนี่สิ ผู้ชายคนนี้ช่างโหดร้าย เจ้าบอบบางอ่อนแอขนาดนี้ เขายังไม่ใจอ่อนเลยสักนิด เห็นได้เลยว่าเขาเป็นคนอวดดีและใจดำ! เจ้าต้องอยู่ให้ห่างๆ จากเขานะ!”
“จริง! ใช่เลยๆ เขาแย่มาก เมื่อครู่ตอนที่บ่าวเข้าสิงร่าง เขายังลูบมือน้อยๆ ของข้าด้วย!” วิญญาณหญิงงามเอ่ยอย่างจริงจัง
วิญญาณอื่นๆ พากันกระโดดออกมาเช่นกัน
“หากพวกเราไม่ห้ามเอาไว้นะ แม่นางคงรักษาความบริสุทธิ์เอาไว้ไม่ได้แล้ว!”
“เจ้าดูสิ นี่ก็เกือบจะดึกอยู่แล้ว แต่เขากลับไม่ยอมออกไป เจ้าเป็นผู้หญิง และตอนนี้เจ้าสองคนอยู่ด้วยกันเพียงลำพังในห้องส่วนตัว หากเรื่องนี้แพร่ออกไปชื่อเสียงของเจ้าก็คงหมดสิ้นแน่ๆ”