ตอนนี่ 229 น้ำใจ / ตอนที่ 230 เจ้ามองเห็นข้า
ตอนนี่ 229 น้ำใจ
เมื่อฟังมู่เสวี่ยพูดจบ เมิ่งซูเซียงและเฟิงซวงซวงก็ก้าวเข้าไปขอบคุณนางเช่นกัน
“จริงสิ ตอนที่เจ้าเข้ามาเมื่อสักครู่…เจ้าทำอะไรหรือ ที่นี่…คงไม่ใช่ว่ามีของสกปรกอะไรหรอกนะ” เฟิงซวงซวงเอ่ยถาม
ใบหน้าของนางซีดเผือด หากไม่ใช่เพราะเสื้อผ้าของนางขาดเสียแล้ว นางคงจะวิ่งหนีไปแล้วในตอนนี้ ไม่มีวันอยู่ในที่แปลกๆ เช่นนี้แน่!
ปกติแล้วใช่ว่าพวกนางไม่เคยต้มชามาก่อน ไม่มีทางที่จะควบคุมถ่านไฟไม่ได้เช่นนี้!
ยิ่งไปกว่านั้น เตาไฟขนาดเล็กทั้งสี่ก็เกิดเรื่องขึ้นพร้อมๆ กัน ซึ่งมันไม่ปกติเลยแม้แต่น้อย!
“กันไว้ดีกว่า วันนี้เป็นวันพิเศษ ข้าทำไปเช่นนั้นก็เพื่อความสบายใจเท่านั้น” เซี่ยเฉียวอธิบาย
พวกฟังมู่เสวี่ยไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร ถึงอย่างไรพวกนางก็เคยยินมาว่าเซี่ยเฉียวเติบโตขึ้นมาในวัด
“ก็จริง ต้องโทษพวกเราเหมือนกันที่ต้องออกมาวันนี้ด้วย” ฟังมู่เสวี่ยตบหน้าอกของนางเอง “ดีจริงๆ ที่เจ้าทำแบบนี้ พอเจ้าพ่นน้ำยันต์ออกมา ข้าก็รู้สึกว่าห้องนี้สะอาดขึ้นมาก ไฟก็ดับ ควันก็หายไป บางทีมันอาจจะได้ผลจริงๆ ก็ได้”
เซี่ยเฉียวหัวเราะแห้งๆ
แน่นอนอยู่แล้ว ยันต์ที่นางเผานั่นวาดยากยิ่งนัก ในเวลาหนึ่งชั่วยามนางวาดได้แค่ไม่กี่แผ่นเอง
“เกินความจำเป็น” ซย่าหย่าอวิ๋นที่อยู่ด้านหลังอดแค่นเสียงออกมาไม่ได้
บ่าวหญิงชราพวกนั้นต่างหากที่เป็นคนดับไฟ เกี่ยวอะไรกับเซี่ยเฉียวด้วย
เมื
